همراه اين نامه ، سرهاى بسيارى از روميان را نيز براى خسرو پرويز فرستاد دربارهء اين رويداد است كه خداى بزرگ فرموده است : « الم ، غُلِبَتِ الرُّومُ ، فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ . » [ ( 1 ) ] ( روميان مغلوب شدند در نزديك‌ترين زمين ، و آنها پس از مغلوب شدنشان به زودى غالب خواهند شد . ) منظور از « نزديك‌ترين » زمين اذرعات است كه از سرزمين روم ، نزديك‌ترين شهر به خاك عرب مىباشد . روميان در يكى از جنگ‌هاى خود ، همان جا شكست خورده بودند . پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و سلم ، و مسلمانان از نخستين پيروزى ايرانيان بر روميان خوششان نيامد زيرا روميان اهل كتاب بودند . بر عكس ، كافران از پيروزى ايرانيان شاد شدند ، زيرا زرتشتيان را مانند خود - كه اهل كتاب نبودند - مىپنداشتند . هنگامى كه آيه‌هاى مذكور نازل شد ابو بكر صديق ، بر سر يكصد شتر ، با ابى بن خلف شرط بست كه روميان تا نه سال ديگر بر ايرانيان پيروزى يابند . ابو بكر شرط را برد . تا آن زمان شرط بندى در اسلام حرام نبود . هنگامى كه روميان بر ايرانيان پيروز شدند ، خبر اين پيروزى در روز جنگ حديبيه به پيغمبر خدا ، صلّى اللّه عليه و سلم ، رسيد .

--> [ ( 1 ) ] - سوره روم - آيه 1 تا 3