سخن دربارهء نشانه‌هائى كه خسرو پرويز از ظهور پيغمبر خدا ( ص ) ديد از اين نشانه‌ها يكى آن كه خسرو پرويز بر روى دجله العوراء ( كه شاخه‌اى از رود دجله در نزديك بصره بود ) سدى استوار ساخته و براى ساختمان آن پولى بسيار و بىشمار پرداخته بود . طاق كسرى نيز كه بارگاه وى بود بنيادى بسيار استوار داشت كه در استحكام همانندش ديده نشده بود . در دستگاه خسرو پرويز ، سيصد و شصت تن از پيشگويان و فالگيران به سر مىبردند كه ميانشان كاهنان و جادوگران و ستاره - شناسان بودند . در آن ميان مردى از تازيان نيز بود كه سايب نام داشت و باذان او را از يمن به خدمت خسرو پرويز فرستاده بود . خسرو پرويز هر گاه كه اندوهگين مىشد ، آنان را گرد مىآورد و مىپرسيد « ببينيد سبب اين اندوه چيست ؟ » هنگامى كه محمد ( ص ) را خداوند به پيامبرى برانگيخت ،