اختيار امام روا بود اختيار رسول نيز روا بود ، و اگر گويند كه رسول را معجزه بايد ما گوئيم كه امام را نيز عصمت و نص باشد . و وجه دوم ، حق تعالى نفى اختيار خلق كرد حيث قال : وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ( قصص 67 ) يعنى پروردگار تو خلق مىكند آنچه مىخواهد و اختيار مىكند آنچه خير ايشان در آن است . و وجه سوم ، موسى با درجهء نبوت هفتاد تن را اختيار كرد : وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا ( اعراف 154 ) يعنى اختيار كرد موسى از قوم خود هفتاد مرد را از جهت ميقات ما . پس هر هفتاد تن مستحق عقوبت و صاعقه گشتند : فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ( نساء 152 ) يعنى گرفت ايشان را صاعقه به سبب ظلم ايشان . و غرض حق تعالى از اين قصه بازگفتن تنبيه است بدين معنى تا عاقلان بدانند كه خلق را هيچ اختيارى نيست در كار دين و شريعت بلكه بر بندگان امتثال امر و نهى است چنان كه فرموده : ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ( حشر 7 ) يعنى آنچه آورده است رسول به شما پس بگيريد او را و آنچه نهى كرده است شما را از آن پس بازايستيد ، و چون اختيار خلق باطل شد باقى نماند الا نص و عصمت و نيست اين امر امير المؤمنين و اولاد او را عليهم السّلام . دليل بيست و پنجم ، حديث متلقى بقبول طوايف كه : مثل أهل بيتى ، كمثل سفينة نوح ، من ركب فيها نجى ، و من تخلف عنها غرق ، و هوى « 1 » . يعنى مثل اهل بيت من همچو مثل سفينهء نوح است هر كس كه آمد در آن يعنى سوار شد نجات يافت و هر كس كه بازماند از آن سفينه يعنى در آن نرفت غرق شد و فرو رفت . مراد از اين حديث آن است كه هر كه تمسك به ولايت اهل بيت كرد ناجى شد و هر كه از ايشان دور شد هلاك گشت چنان كه قوم نوح ، و اين نصى است صريح بر آنكه شيعه از اهل بهشت‌اند و از اينجاست كه رسول صلّى اللّه عليه و آله گفت : يا على شيعتك هم الفائزون . اى على شيعهء تو ايشان خوش‌حالان‌اند چون تمسك به ايشان سبب نجات است به ديگران سبب هلاك باشد : فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ ( يونس 32 ) پس چيست بعد از حق مگر گمراهى كه به مذهب او دليل خطاب حق است .

--> ( 1 ) - مناقب ابن شهر آشوب 1 / 295 و شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد 1 / 167