( تحريم 5 ) باشد كه پروردگار او اگر شما را طلاق كند عوض دهد او را زنانى بهتر از شما همه مسلمه و مؤمنه پس از اين آيه مفهوم شد كه ايشان مؤمنه و مسلمه نبودند و در ايشان ايمان و توبه نبود . وقتى رسول با عايشه فرمود : تقاتلين عليا و انت ظالمة له « 1 » . تو مقاتله كنى با على و ظالم باشى بر او ، پس امتياز از ميان زنان ديگر به ام المؤمنين براى اختصاص او نبود الا به عداوت امير المؤمنين و فاطمه . چنان كه معاويه را خال المؤمنين گويند به سبب ام حبيبه خواهر او من قبل الاب زن رسول بود و به اتفاق عايشه و حفصه از او بزرگترند و بهتر بودند پيش خصم و محمد بن ابى بكر و عبد اللّه بن عمر را خال المؤمنين نگويند به سبب آنكه معاويه شمشير بر روى على عليه السّلام كشيد و با او مقاتله نمود . و رسول گفت : اذا رأيتم معاوية على منبرى فاقتلوه « 2 » . هرگاه ببيند معاويه را بر منبر من پس بكشيدش و بعد از اظهار اسلام معاويه شش ماه و گويند پنج ماه زنده بود روز فتح معاويه گريخته بود و به يمن افتاده و آن بدبخت به جواب نامه‌اى كه پدرش به او نوشته بود و استدعا نموده كه پيش محمد صلّى اللّه عليه و آله آيد و اسلام آورد نامه‌اى نوشت و چيزهاى منكر و تشنيع در حق رسول در آن نامهء خود نوشته بود . و عباس بن عبد المطلب او را حمايت كرد ، از رسول درخواست كه تا او بيامد و اظهار اسلام كرد و ابطال كفر ، و هم عباس شفيع شد تا او را در ميان كاتبان وحى نشاندند ، امير المؤمنين على و غير او نيز بيست و سه سال كاتب وحى بودند امير المؤمنين را كاتب الوحى نگويند و معاويه كه پنج ماه در ميان آمد كاتب الوحى گويند . و كاتبان وحى چهارده تن بودند بزرگترين و مقرب‌ترين نزد رسول صلّى اللّه عليه و آله على عليه السّلام بود و معاويه مدت عمر خود سخره و افسوس به شرع داشتى . و عجب كه به مجرد كتابت چه فضيلت باشد عبد اللّه ابى سرح كاتب وحى بود مرتد شد و در حق او نازل شد : وَ لكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ( نحل 108 ) و ليكن كسى كه روشن شد به كفر سينهء او پس بر اوست غضب از پيش خداى و مر او راست عذاب بزرگى .

--> ( 1 ) - عقد الفريد 4 / 309 و الغدير 3 / 238 . ( 2 ) - شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد 15 / 119 .