عماد الدين حسن بن علي الطبري
119
كامل بهائى ( فارسي )
* باب هفتم * ويژگيهاى مغاير با امامت از ( خصلتهاى بد كه منافى امامت ايشان شد ) اول ، آن كه نكاح مادران ايشان در جاهليت بود اما در صورت على عليه السّلام رسول گفت : يا على انا و انت ، من نكاح ، لا من سفاح ، من لدن آدم ، الى عبد المطلب عليهم السّلام « 1 » يعنى يا على من و تو از نكاح در وجود آمدهايم نه از زنا از نزد آدم تا عبد المطلب . و قرآن نيز بر اين دلالت مىكند كما قال تعالى : وَ تَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ ( شعراء 219 ) و گرديدن وصول تو در ساجدان است . دوم ، تربيت غذاى ايشان به خمر بود و لحم الخنزير اما تربيت غذاى على در خدمت رسول بود . سوم ، ايشان چون بالغ شدند عبادت بت كردند مثل لات و عزى و بمحرمات نشو و نما يافتند . چهارم ، با كفار قريش ايذاى مؤمنان كردند به فريب و نفى و صلب و احراق و ايشان ايمن بودند دائما زيرا كه زندگانى به نفاق مىكردند و همچنين بمردند . پنجم ، اسامى ايشان در صحيفه نبود . ششم ، در شعب نرفتند . هفتم ، مهاجر نبودند به رسول بلكه هجرت از براى تزويج فاطمه كردند . هشتم ، از مكه هيچ جا نه گريختند نه به طائف و نه به غير آن زيرا كه بجان و دل با مشركان بودند اما صحبت مؤمنان از براى طمع ملك دنيا اختيار كردند . چنان كه صاحب الامر گفت از اهل كتاب شنيده بودند كه محمد صاحب دولت گردد و حق تعالى هم به دنيا
--> ( 1 ) - سند اين مطلب را پيدا نكرديم .