عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ ( آل عمران 30 ) بدرستى كه خدا برگزيد آدم را و نوح را و آل ابراهيم را و آل عمران را بر عالميان ذريت و فرزندان بعضى از ايشان از بعضى ديگراند . و نگفتند كه ما از ذريت محمدايم و محمد را ذريت نيست و مع هذا روايت كردند كه رسول گفت : ان عليا منى ، و انا منه ، و قال : على منى ، و انا من على ، و لا يؤدى منى ، الّا انا ، او على « 1 » . و بدين آية عمل نكردند : فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتابَ بِأَيْدِيهِمْ ( بقره 73 ) و اى مر كسانى را كه كتاب خداى را بدست خود نويسند . اگر خلاف ملال نبودى اين باب را بسطى تمام رفتى ليكن اگر مرد اهليتى دارد از اين آيات ربعى از قرآن ضبط توان كردن بلكه ثلثان در اين باب توان آوردن « و اللّه يؤتى فضله من يشاء » و خداى دهد فضل خود هر كسى را كه خواهد .

--> ( 1 ) - مناقب ابن شهر آشوب 2 / 250 و 145 و صراط المستقيم 1 / 253 و 2 / 6 - 9