عماد الدين حسن بن علي الطبري
115
كامل بهائى ( فارسي )
آية بيست و هفتم ، ائمه ايشان عمل نكردند به آية : أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً ( نساء 84 ) آيا تفكر نمىكنيد در قرآن و اگر از پيش غير خدا بودى هرآينه پيدا شدى در قرآن اختلاف بسيار تا احكام ايشان جمله مختلف افتادى و بيان شرع هر يكى به خلاف ديگرى مىكردند و هر يكى مذهبى مىنهادند چون شافعى ، و ابو حنيفه ، و مالك ، احمد حنبل . پس آنچه گفتند اگر از قبل خداى تعالى بودى در آنجا هيچ خلافى نبودى . و در ميان ائمه شيعه هيچ خلافى نيست بلكه هر دوازده بر سنت رسول صلّى اللّه عليه و آله رفتند . آية بيست و هشتم ، ابو بكر عمل نكرد به آية : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ( حجرات 1 ) اى آن كسانى كه ايمان آوردهايد تقدم نكنيد بر خدا و رسول خدا ، و او در نماز بامداد بزعم خصم بر رسول تقدم كرد و چون امام بود لا بد كه اسماع مىبايد كرد و تقدم و حق تعالى از اين منع كرد او را ، و اكثر علماى اهل اسلام بر آنند كه عايشه او را مقدم كرد چون رسول آواز او را بشنيد برخاست و دست بر دوش على داده و دست ديگر بر دوش فضل بن عباس و به مسجد رفت و التفات به نماز او نكرد و نماز بسر گرفت و ابو بكر بصف پسين رفت ، و ابن اعثم سنى كوفى صاحب فتوح در كتاب خود مثل اين آورده و مذهب شيعه همچنين است . آية بيست و نهم ، ابو بكر عمل نكرد به آية : لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ ( حجرات 2 ) يعنى بلند مكنيد آوازهاى خود را بر بالاى آواز رسول خداى هم بدين نماز و نيز بزعم خصم اين خاتمهء نماز رسول بود پس بايد كه رسول مأمون و مقتدى مرده باشد و خود را از امامت خلع كرده حاشا من ذالك . آية سىام . ايشان عمل نكردند به آية : أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ ( نساء 57 ) يعنى آيا حسد مىبرند خلائق بر آنچه داده است خدا ايشان را يعنى آل ابراهيم را از فضل خود پس به درستى كه فرستاديم ما آل ابراهيم را كتاب و حكمت ، و بر على حسد بردند چنان كه على گفت « شكوت الى رسول اللّه حسد الناس لى » و اين معنى در تفسير سلمانى وارد است و در مصابيح ايشان مثل اين وارد است . آية سى و يكم ، عمل نكردند به آية : وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ ( حج 77 ) يعنى جهاد كنيد در راه خدا حق جهاد كردن . روز احد و حنين چنان كردند كه وهنى و ضعفى در اسلام