حادث شد تا به حدى كه عثمان سه روز گريخته بود در احد . آية سى و دوم ، اكثر علماى ما بر آنند كه ايشان بودند كه طلب مىكردند تا به عبد اللّه ابى سلول فرستند در روز احد چون آواز برآمد كه « قتل محمد » تا باشد كه او از ابو سفيان از بهر ايشان امان طلب كند تا به مكه روند حق تعالى اين آيه فرستاد : وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ( آل عمران 138 ) و امثال اين عهدها كردند و بدان وفا ننمودند . و عمل نكردند به آيه : وَ لَقَدْ كانُوا عاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ لا يُوَلُّونَ الْأَدْبارَ وَ كانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْؤُلًا ( احزاب 15 ) و بتحقيق كه بوديد شما كه عهد كرده بوديد با خدا پيش از اين كه پشت ننمائيد در جهاد و عهد خدا پرسيده خواهد شد و در اين حروب گريختند . آية سى و سوم ، عمل نكردند به آية : وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً * ( انعام 21 ) يعنى كيست ظالم‌تر از آن كسى كه افترا كرده بر خداى دروغ را . و به حديث : من كذب على معتمدا ، فليتبوأ مقعده من النار . هر كه دروغ بندد بر من عمدا پس بايد كه داند نشستنگاه خود را از آتش . خود را به دروغ خليفهء رسول اللّه خواندند و امير المؤمنين نام كردند با آنكه روايت كنند كه : مضى رسول اللّه ، و لم يستخلف . گذشت رسول خدا و كسى را خليفه نكرد . آية سى و چهارم ، عمل نكردند بر آية : إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ الخ ( مائده 60 ) حق تعالى امارت و ولايت به على داد در اين آية باتفاق و ايشان بر او والى شدند و حاكم . آية سى و پنجم ، عمل نكردند به آية : يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ الخ ( مائده 71 ) روز غدير خم رسول ، على را نصب كرد به حكم اين آية به امامت و ايشان او را از آن منع كردند و بر وى تقدم جستند . آية سى و ششم ، عمل نكردند به آية : إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا ( مريم 96 ) اين آية در شأن على آمد و حق تعالى محبت او را بر عالميان واجب كرد و ايشان با او عداوت پيش گرفتند پس در تحت حكم اين آية نباشند . آية سى و هفتم ، عمل نكردند به آية : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً ( مجادله 13 ) اى آنكه ايمان آورديد هرگاه مناجات كنيد با رسول پس پيش از آنكه مناجات كنيد صدقه بدهيد . آية سى و هشتم ، عمل نكردند به آية : جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ * ( توبه 74 ) يعنى جهاد كنيد با كفار و منافقين و غليظ شويد بر ايشان . دائما با منافقان چون مروان