آية بيستم ، عمل نكردند به آية : وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا الخ ( احزاب 58 ) يعنى آن كسانى كه ايذا كنند مؤمنان را و زنان مؤمنه را بىآنكه واقع شود از ايشان امرى يعنى ايذاكننده مردود خواهد بود ، و ايذاء بنى هاشم كردند به اخراج خلافت و امامت از ايشان و ايذاء فاطمه و على بدفع خمس از ايشان و از جمله بنى هاشم و غصب فدك و راندن ابو ذر جندب با وجود آن كه رسول صلّى اللّه عليه و آله در حق بنى هاشم گفت : لا يدخل قلب رجل الايمان ، حتى يحبكم للّه و لرسول اللّه « 1 » . يعنى داخل نشود در دل مرد ايمان تا دوست ندارد خدا و رسول را « 2 » و اگر رسول زنده بودى به ايذاء اين طايفه البته رنجيدى . إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً ( احزاب 57 ) بدرستى آن كسانى كه ايذاء كنند خدا و رسول را لعنت كند خدا بر ايشان در دنيا و آخرت و مهيا بود از براى ايشان عذاب بزرگ . و قال : وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها ( جن 23 ) يعنى هر كه عاصى شود خدا و رسول را به درستى كه مر او راست آتش و دوزخ كه جاويد باشد در آن . آية بيست و يكم ، ابو بكر عمل نكرد به آية : فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ ( اسراء 24 ) يعنى اف بر روى پدر و مادر مگو . زيرا كه در حال حيات پدرش ابو قحافه او خليفه بود و بر پدر حكم مىكرد . آية بيست و دوم ، عمل نكردند به آية متعه : فما استمتعتم بالعمرة الى الحج ( بقره 192 ) و اين فرض خدا از خلق خدا باطل كرد . آية بيست و سوم ، عمل نكردند به آية متعمه : فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ ( نساء 28 ) پس آن جماعت كه طلب تمتع كردند از ايشان به متعه كردن ايشان پس بدهيد ايشان را اجرت ايشان . تا خلق روى به زنا نهادند ، و دليل بر اين كلام امير المؤمنين على عليه السّلام است : لو لا ان عمر نهى عن المتعه ، ما زنى الاشقى . اگر نه اين بودى كه عمر نهى كرد از متعه زنا نمىكرد مگر شقى ، و نيز كه عمر گفت : متعتان كانتا على عهد رسول اللّه حلالين انا احرمهما ، و اعاقب عليهما ، متعة النساء ، و متعة الحج : فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ

--> ( 1 ) - مستدرك الصحيحين باب 2215 ص 1072 و اسرار الامامة ص 184 بنقل از اسد الغابة 3 / 165 ( 2 ) - مؤلف ( ره ) فرمايش پيامبر ( ص ) را اشتباه ترجمه كرده است معناى صحيح اين است داخل نمىشود در قلب مرد « انسان » ايمان تا اينكه دوست باشد شما راى به خاطر خدا و رسولش