عماد الدين حسن بن علي الطبري
112
كامل بهائى ( فارسي )
آية پانزدهم ، عمل نكردند به آية : لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ( احزاب 21 ) بتحقيق كه بوده مر شما را با رسول صلّى اللّه عليه و آله برابرى نيكو ، و رسول صلّى اللّه عليه و آله على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام را دوست داشتى به عداوت ايشان خروج كردند و دليل اين دفع آيهء خمس و غصب فدك است . آية شانزدهم ، عمل نكردند به آية : فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ ( نساء 67 ) پس سوگند به پروردگار تو كه ايمان نيارند تا آنكه حكم سازند ترا در آن چيزى كه مناقشه شود ميان ايشان بعد از آن نيابند ايشان در نفسهاى خود حرجى از آن قصه كه گذشته بر ايشان يعنى بطوع و رغبت قبول آن حكم كنند . چنان كه ميان عثمان و يهودى خصومت افتاد از بهر درعى يهود گفت : پيش محمد رويم به قضا عثمان گفت پيش قاضى يهودان رويم به قضا زيرا كه او دانست كه رسول راست گويد و به رشوت مغرور نشود كه در دعوى حق با اوست نه با عثمان تا اين آيه نازل شد و عثمان رسوا گشت و رسول زره به يهودى داد . آيهء هفدهم ، عمل نكردند به آية : لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ ( مجادله 23 ) نمىيابى تو قومى را كه ايمان آوردهاند به خدا و روز قيامت كه محبت داشته باشند به آن كسى كه مخالفت كرده باشد به خدا و رسول و اگر چه آن مخالفان پدر يا فرزند يا برادر يا عشيرت باشند ايشان را . و عمل نكردند به آية : لا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ( ممتحنه 13 ) يعنى بدوستى مگيريد قومى را كه غضب كرده خداى بر ايشان و امثال اين . عثمان ، مروان لعين را بازآورد و وزارت خود را به او داد با وجود آنكه رسول او را رانده بود به وحى سماوى . آية هيجدهم ، عثمان عمل نكرد به آية : مَلْعُونِينَ أَيْنَما ثُقِفُوا أُخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتِيلًا ( احزاب 61 ) يعنى آنها ملعوناند هر جا كه بيابيد ايشان را بگيريد و بكشيد كشتن . سردار ايشان مروان لعين را بيافت و نكشت بلكه بر سر مسلمانان حاكم گردانيد و هم ايشان جمله صفت كردند با معاويه . آية نوزدهم ، عثمان عمل نكرد به آية : وَ لا تُطِعِ الْكافِرِينَ وَ الْمُنافِقِينَ * ( احزاب 47 ) يعنى اطاعت مكنيد كافران را و منافقان را و او مطيع و سامع مروان منافق طريد رسول صلّى اللّه عليه و آله مىبود .