ميان دو پهلوى تو است و تحقيق آن گذشت و مال را به عاريه مانند كرده براى آنكه رنج آرد و بيشتر باشد كه سودى هم از آن نبرند و با مردن به ديگرانش گذارند يعنى شايسته است كه بدان دل ننهى چونان كه دل به عاريه ننهند . از مجلسى ( ره ) - ظاهر خطاب با تن است و مقصود از نفس جان است . « و اسع في فكاكها » - يعنى از عذاب آخرت و از آنچه در گرو آن است آن را بكوششِ خود رها كن . از مجلسى ( ره ) - اين گفتار شب و روز يا به زبان حال است و يا آنكه گفتار از فرشته‌اى است كه بدان گماشته است و بسا گفته‌اند كه روز و ساعت هم شعور دارند و ادراكى دارند و سخن توانند و آن دور از باور است . از مجلسى ( ره ) - وجه حصر اين است كه انسان يا دوستى دنيا را از دل بيرون كرده و يا نكرده و آن هم كه نكرده است يا خود را از تحصيلِ آن باز مىدارد يا نه ، نخست زاهد است و دوم صابر و سوم راغب . و حاصل شرح حال زاهد اين است كه دلش وابستهء خدا و كار آخرت است نه به دنيا ، هر چه از دنيا بيابد بدان شاد نشود و هر چه از آن از دست بدهد بر آن افسوس نخورد زيرا شادى از رسيدن به دوست است و اندوه از جدائىِ آن است و هيچ چيزِ دنيا نزد زاهد دوست داشتنى نيست . « فهو مستريح » يعنى هم در دنيا آسوده است و هم در آخرت ، امّا در دنيا براى آنكه از سختى كسب و تلخى صبر بر جدائىِ آن آسوده است و امّا در آخرت چون از حساب و عقاب بر كنار است . « مروت » آدابى است در روح انسان كه مراعاتشان او را وادار به اخلاق پسنديده و به شيوه‌هاى زيبا . از مجلسى ( ره ) - « ان قدرت ان لا تعرف فافعل » اين دلالت دارد كه گوشه‌گيرى از معاشرت بهتر است و علماء در آن اختلاف است