مىكرد . 3 - مقصود از آن آدمى است كه خدا او را بىواسطهء جماع و نطفه آفريده و زنده كرده . 4 - مقصود اين است كه رحمت خدا است . 5 - روحى است كه خدا او را آفريده و نقشه بندى كرده و به مريم فرستاده و از دهان به درونش رفته و خدا آن را عيسى نموده است . 6 - روحش گفتند براى آنكه مرده‌ها را زنده مىكرد چنانچه روح زندگى زنده‌ها است . و سبب آنكه او را كلمة اللَّه گويند چنانچه در قرآن آمده است كه : « يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ » و در آن نيز چند قول است : 1 ) براى آنكه به همان كلمهء كُن خدا بدون واسطهء پدر به وجود آمد خدا فرموده است ( 59 سوره آل عمران ) : « راستى نمونهء عيسى نزد خدا چون نمونهء آدم است كه او را از خاك آفريد و به او فرمود باش و بود شد » . 2 ) براى آنكه در كتب گذشته به وجودِ او مژده داده شده بود ، يا به زبان فرشته‌ها مژدهء او به مريم مادرش داده شد . 3 ) به وسيلهء او خلق هدايت شدند چنانچه به كلام و وحى خدا هدايت شدند . « على شرف » شيخ بهائى قدس سره گفته : شرف ، جاى بلند را گويند ( مانند تپه در صحرا و كنگره در بام ) . « طاغوت » بر وزن فعلوت از طغيان است به معنى سركشى ، و آن بر كاهن و شيطان و بت‌ها اطلاق شده و بر هر رئيس و پيشوا در گمراهى و بر هر چه از پرستش خدا باز دارد و بر هر كه جز خدا اطاعت و عبادت شود و مفرد آيد چنانچه خدا تعالى فرمايد ( 60 سوره نساء ) : « مىخواهند نزد طاغوت محاكمه كنند با اينكه دستور دارند بدان كافر باشند » و به معنى جمع آيد براى قول