بىروح است و گاهى هم روحِ ايمان به فرشته‌اى اطلاق شود كه به دل مؤمن گماشته است و او را رهبرى كند در برابر شيطانى كه او را به گمراهى كشد و يارى آن فرشته را هم روحِ ايمان گويند و شك در اين نيست كه از زنا كار روحِ ايمان به اين معانى جدا گردد و اگر درست توبه كند به دو برگردد و گر نه ناتوان به دو برگردد . از مجلسى ( ره ) - « أ رأيت ان هم » مقصود اين است كه چنانچه قصد دزدى چون خودِ دزدى نيست ، در مفاسد و عقوبات همچنان قصدِ زنا هم چون خودِ زنا نيست در مفاسد . از مجلسى ( ره ) - ظاهر اين است كه كناسى خبر 14 را با اين زياده نقل كرده است و ( الذى ) عطف است بر اكلِ مال يتيم با تقدير مضافى كه عمل باشد ، يعنى از كبائر عمل فرزندى است كه به جاى اطاعت و اجابتِ پدر ، او را دشنام مىدهد و ( يضربه ) يعنى او را مىزند يا به او زيان مىرساند . و ممكن است در روايت كناسى شماره ذكر نشده باشد و ممكن است كه اين جمله بيان يك قسم از عقوق باشد و شمارهء مستقلى نباشد . و گفته شده است كه در اين روايت بيان شده كه عقوق از جانبِ پدر هم ممكن است و آن عبارت از ناسپاسى نسبت به حقّ فرزند است . از مجلسى ( ره ) - « ثم قال في جماعتهم » ظاهرش اين است كه اين تعبير « وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ » در بارهء انبياء و رسل است ، و آن مخالف سياق آيه‌ها است كه اين جمله در آن واقع شده و مخالف مشهور ميان مفسران است و آيات چنين است ( 21 سوره مجادله ) : « نوشته است خدا كه هر آينه من و رسولان من غالب مىشويم به راستى خدا عزيز و حكيم است 22 - نيابى مردمى را كه ايمان به خدا و روز رستاخيز دارند كه دوستى كنند با كسانى كه دشمن سرسخت باشند با خدا و رسولش گرچه پدر يا فرزند و يا برادر و يا عشيره و فاميلِ آنها باشند ، آنانند كه ايمان در دلشان ثبت است ،