« تعرب بعد الجهره » در نهايه گفته : تعرب بعد الهجره اين است كه برگردد به بيابان و به چادرنشينان بسر برد پس از هجرت خود و هر كه پس از هجرت بجاى خود بر مىگشت بدون عذر او را چون مرتد مىشمردند ، انتهى . از مجلسى ( ره ) - امن از مكر خدا ، يعنى از عذاب او و مهلت دادنِ او به گنهكاران . از مجلسى ( ره ) - رواياتى كه دلالت دارند ارتكاب كبائر موجب خروج از ايمانند و به خصوص در هنگام ارتكاب ، بسيارند و قول بر طبق آن بر اساس اين است كه حقيقت ايمان چيست ؟ و آيا عمل ، در آن داخل است يا نه ؟ ما در شرح ابواب ايمان در آن سخن گفتيم و علماء را در تأويل اين اخبار چند مسلك است ، برخى آنها را حمل بر ظاهر كرده‌اند و برخى حمل بر نفى كمال كرده‌اند و برخى حمل بر زوال نور ايمان كرده‌اند ، و اين از ابن عباس نقل است . و برخى حمل بر نفى مدح به ايمان كرده‌اند و برخى حمل به زوال فعليت حضور ايمان كرده‌اند يعنى در حال زنا ايمان فعليت حضور ندارد ، و فخر رازى هم نزديك به همين را گفته است كه گويد : معنى اينكه زناكار در حالِ زنا ايمان ندارد يعنى عقل ندارد ، و بعضى هم حمل بر نفى حيا و شرم كرده‌اند كه از خصال ايمان است . از مجلسى ( ره ) - « فقال ما اكثر من يريد » حاصلش اين است كه قصد عود حكم عود را ندارد چنانچه قصد معصيت چون خود معصيت نيست بلكه صغيره و جبران پذيرى است . از مجلسى ( ره ) - خدا تعالى در سورة النجم فرمايد : « تا سزا دهد آن كسانى كه بد كردند بدان چه كردند و جزا دهد آن كسانى كه خوب كردند به خوبى » طبرسى گفته : سپس وصف كرده است آنان را كه خوب كردند و فرموده است : « آن كسانى كه كناره مىكنند از گناهان بزرگ » يعنى عظائم ذنوب « و از فواحش » جمع فاحشه است و آن زشت‌تر گناهى