2 - آن را مورد حكم قطعى و بىقيد و شرط قرار داده مانند يگانه‌پرستى كه هيچ حال استثنائى ندارد و هيچ وقت ساقط نشود . 3 - مخالفت حكم يگانه‌پرستى كه شرك است قابل آمرزش نيست و احسان به والدين قرين آن شده است . 4 - سفارش‌هائى مفصل و اكيدى كه در بارهء پدر و مادر دنبال اين حكم شده است بسيار قابل توجه است : الف - تا دوران پيرى و مرگ آنها يادآورى شده است و اين دلالت دارد كه احسان به پدر و مادر در حكم پيوست دائمى است و هميشه به قوت خود باقى است . ب - هر چه احسان به پدر و مادر ادامه يابد و آنها به دوران پيرى رسند و به مرگ نزديك شوند ، اين حكم احسان اكيدتر و شديدتر است و بايد توجه بيشترى از آنها بشود نه اينكه به گذشتِ زمان تخفيف يابد و تصور شود كه وظيفهء احسان انجام شده است . ج - احسان به پدر و مادر بايد به عنوان يك وظيفه چاكرى و خدمتگزارى مخلصانه انجام شود تا آنجا كه از گل نازك‌تر به روى آنها گفته نشود و فرزند چون بندهء زر خريدى در برابر مقام آنها كوچكى و كرنش و تواضع كند . به نظر راوى ديگر در بارهء پدر و مادر از اين اكيدتر و بليغ‌تر نمىتوان سفارش كرد و دستور داد ، ولى گويا راوى براى آزمايش هوش خود يا مزيد اطمينان يا ترديدى كه براى او پيدا شده است در مقام بر مىآيد كه از خود امام موضوع را بپرسد و خوب بفهمد كه آيا آن همه سفارش و بيانات امام راجع به احسان پدر و مادر كه مستند به قرآن فرمودند : در همين آيه سوره بنى اسرائيل است و يا آنكه در آيه ديگرى است . ( در اينجا از نظر تركيب عبارت نحوى جملهء : وَ وَصَّيْنَا