شرف تميم ، و مقصود از بيت رفيع ، خانوادهء پيغمبر ( ص ) است . پايان نقل از مجلسى ( ره ) . من گويم ، ظاهراً منظور امام از اين بيان ، موضوع سازش با خلفاء جور و عمليات آنها نيست زيرا اين خود موجب طعنى است و موجود در بسيارى از مبارزان اسلام كه از ابو ذر شروع مىشود و به شهادت امام حسين و يارانش مىرسد . موضوع سازگارى و مدارا يك موضوع اخلاقى است و حقيقت آن عبارت از اين است كه هر فردى در معاشرت و زندگى خود دچار همكار و هم زندگى ناجور مىشود مانند همسايه و زن و فرزند و هم سفر و حاكم و . و . و بناچار بايد خود را آماده كند با اين همكاران و معاشران و بالادست‌ها و پائين دست‌ها سازگارى كند و اگر نه دچارِ تلخ كامى و زيان فراوان خواهد شد ، و بسا كار به جايى مىرسد كه از خاندان خود هم طرد مىشود چنانچه قريش جمعى را از خود راندند به واسطهء ناسازگارى و شايد منظور از آن اشاره به دوران جاهليت و تاريخ پيش از اسلام است كه بر اثر بعضى پيش آمدها فرزندان از خانواده اخراج مىشدند و نسب آنها گم مىشد ، چنانچه بسيارى افراد بىنام به واسطهء سازگارى واردِ خانواده‌اى مىشدند و در ضمنِ آنها ثبت مىشدند . از مجلسى ( ره ) - « و قفل الايمان الرفق » و آن نرمى و مهر و ترك بزرگ منشى و سختگيرى است در گفتار و كردار بر مردم در هر حال خواه آنكه به او بىادبى كرده باشند يا نه و در اين حال ايمان به گوهر نفيسى مانند شده كه به نگهداريش توجه بايد ، و دل گنجينهء آن است . و نرمش قفلِ درِ آن كه آن را نگهدارى كند از بيرون شدن و تباهى ، زيرا شيطان دزد ايمان است و با گشودن اين قفل انسان را به بازى كارهاى ناهموار گيرد ، از سختى كردن و دشنام و قهر و زدن و تباهىهاى ديگر كه مايهء كاست و نابودى ايمان