البته اين وظيفهء خوشروئى با نهى از منكر و اظهار نفرت از اعمال بد در موقع خود منافات ندارد . از مجلسى ( ره ) - مفسران در اسماعيل مورد اين آيه اختلاف دارند . و طبرسى او را اسماعيل بن ابراهيم دانسته و او را صادق الوعد گفته چون به هر چه وعده مىداد وفا مىكرد و رسول بر قوم جرهم بود . و گفته‌اند كه اسماعيل بن ابراهيم پيش از پدرِ خود مرده و مورد آيه اسماعيل بن حزقيل است . از مجلسى ( ره ) - مقصود از رقّتِ وجه ، شرم از پرسش و طلب علم است و اين بد است زيرا در طلبِ علم و اظهار حق ، حياء و شرم نيست و همانا شرم از كار بد است و خدا هم فرموده است : « إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي منَ الحق » « خدا از حق شرم ندارد » . از مجلسى ( ره ) - « بدّلها اللَّه حسنات » اشاره است به قول خدا تعالى ( 71 سوره فرقان ) : « جز كسانى كه بازگردند و ايمان آورند و كار خوب كنند ، پس آنانند كه خدا بدل كند سيئات آنها را به حسنات و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است » و در اين تبديل وجوهى گفته شده است : 1 - گناهان پيشين به توبه محو شود و بجاى آنها طاعتِ آينده آيد . 2 - روحيهء گناه كارى از آنها محو شود و روحيهء طاعت بجاى آن نشيند . 3 - خدا توفيق كارهائى به او دهد كه ضد كارهاى پيشين او باشد . 4 - بجاى هر كيفرى ثوابى براى او ثبت كند و مؤيد آن است روايت مسلم از ابى ذر ( رضي الله عنه ) گويد كه رسول خدا ( ص ) فرمود : روز قيامت مردى را آورند و گويند گناهان كوچكش را به او بنمائيد و گناهان بزرگش را از او نهان داريد ، به او گفته شود : فلان روز چنين كردى و فلان روز چنان كردى و او اقرار كند و منكر نشود و از نامهء عمل خود بترسد ، پس گفته شود بجاى هر