و رحم زنان بوده‌اند شنيده‌اند مانند جارى كه ابراهيم براى دعوت به حج كشيده و گفته‌اند : مقصود اين است كه در معراج نماز پنجگانه به آن حضرت دستورا داده شد براى امت و چون فرود آمد به مردم آموخت و از اعمال آن صلوات بر محمد و آل آن حضرت است در تشهد و با همين همه مردم را رهنمائى كرد كه آنان بهترين خلقند زيرا اگر جز آنها كسى بهتر بود بايد صلوات بر او جزء نماز پنجگانه شود . گشودن سينه ، كنايه از اظهار از درون است براى مردم و اطلاع مردم بر باطنِ او . از مجلسى ( ره ) - اين حديث با همين سند به اندك تفاوتى در باب معرفت امام و ردّ امور به وى در كتاب حجت گذشت و ما آن را شرح كرديم . « ثم استخلصهم » ضمير به واليان امر بر گردد ، يعنى برگزيد اوصياء را كه مصدق امر رسالت باشند در « نذر » كه پيغمبرانند . . . ، و ممكن است ضمير هم راجع به رسل باشد ، يعنى پس از فرستادن رسولان آنها را بر گزيد و فرمان داد تا امر امامت را نسبت به بيم دهنده‌هاى پس از خودشان كه اوصياء و ائمه‌اند تصديق كنند . از مجلسى ( ره ) - اين باب را عنوانى نداده براى آنكه تتمهء دو باب پيش است و همانا آن را جدا آورده زيرا در آن نسبت اسلام و ايمان با هم ذكر شده و مدح و فضل اسلام بيان شده نه صفاتِ آن . از ابن ميثم - بدان كه مقصود از ايمان در اينجا ، ايمان كامل است كه اصلى دارد و كمالاتى كه متمم آن است ، اصلش تصديق به وجود صانع است و صفات كمال و نعوت جلال و هر چه در كتب خود نازل كرده و رسولانش تبليغ كرده‌اند و كمالات متممهء آن گفتارهاى درست و اخلاق ستوده و عبادات است . اين اصل و متمماتش كمال نفس انسانى است زيرا كه