هفت قول با ادله و اعتراضات بيان كرده است . من مىگويم ، اسلام اقرار به شهادتين و التزام به فروع الدين اسلامى معروفه است چنانچه فرمود در حديث 4 « الاسلام هو الظاهر الذى عليه الناس » و البته ولايت هم در اين ظاهر به يك معنى هست زيرا همهء مسلمانان وجود رهبر و خليفه را لازم مىدانند ولى ايمان عقيده داشتن به همهء اين معانى آيات با حفظ مسلمانى زيرا ايمان ماده جدائى از مسلمانى ندارد چنانچه در ابواب آينده بيان شده است و ما شرح مفصلى در اين موضوع قبلًا بيان كرديم . اين حديث دلالت روشنى دارد بر آنچه سابقاً در بيان اسلام و ايمان گفتيم . از مجلسى ( ره ) - آنچه از ايمان تنها بيرون برد چون گناه و ترك طاعت است بنا بر اينكه عمل دخيل در ايمان است يا انكار امامت و لوازم آن و آنچه از ايمان و اسلام هر دو بيرون برد ارتداد است و آنچه منافى اسلام است از گفتار و كردار . از مجلسى ( ره ) - در اين باب عنوانى نياورده براى آنكه چون دو باب گذشته در معانى اسلام و ايمان است ولى چون زيادتى داشته و توضيح و فوائد بسيارى در آن است آن را باب ديگرى ساخته . از مجلسى ( ره ) - بدان كه ذكر نكردن ولايت و وجوب آن در اين خبر با اينكه مقصود اصلى خبر همان ولايت است براى نوعى از تقيه است زيرا اين خبر را امام براى الزام و اتمام حجت بر مخالفان ذكر كرده است كه منكرند ولايت جزء ايمان باشد . از مجلسى ( ره ) - اين حديث جزئى از حديث 1 است كه با تغييرات اخلال آورى نقل شده است . از مجلسى ( ره ) - گذشت كه مرجئه دسته‌اى هستند كه مىگويند با وجود ايمان هيچ گناهى ندارد و با كفر هيچ طاعتى سود