از مجلسى ( ره ) - آن را چون كوه احُد سازد ، يعنى براى آنكه مىدهد و در اينجا تشبيه معقول به محسوس شده است و مقصود اين است كه ثواب اين كار ميان ديگر كارهاى شايسته چون كوه احُد است در برابر پيكره‌هاى ديگر ، يا مقصود اين است كه دادن يك درهم به دست امام چون دادن يك كوه احُد پول است به دست ديگران ، و دادن وجه به امام ممكن است اعم از صله به خود امام باشد و شامل دادن زكات و صدقات ديگر به او بشود زيرا او بهتر به مصرف واقعى مىرساند ، و مفيد و ابو الصلاح با امكان آن واجب دانند و در صورت دسترسى نداشتن به خود امام بايد به فقيه جامع الشرائط داده شود . مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ - بيضاوى قرض الحسنه را گفته : يعنى قرض مقرون به اخلاص و دل خوش ، يا قرض از مال حلال ، و برخى قرض الحسنه را مجاهده و انفاق در راه خدا دانسته‌اند . از مجلسى ( ره ) - قوله ره « حيث يقول » تعليل از اين نظر است كه خليفهء شخص كسى است كه جانشين او و به جاى او است و هاء براى مبالغه است و اين دلالت دارد كه امام را روا است در زمين هر گونه خواهد تصرف كند چنانچه خدا را سزد كه در آن تصرف كند . « ثمّ صار لأبرار ولده » زيرا كه آنها هم نيز خلفاى خدايند ، راغب در مفردات خود گفته است : فيء وفيئه برگشت به وضع پسنديده‌اى است ، خدا فرموده است : « حَتَّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ » تا برگردد به پيروى دستور خدا ، و باز فرموده : « فَإِنْ فاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما » اگر برگشت كرد و به سر صلح با حق آمد ميان آنها را اصلاح كنيد و از اينجا است كه گويند : « فاء الظل » سايه برگشت ، و فىء به سايهء بعد از ظهر گويند كه برگشت سايهء بعد از ظهر است ، خدا فرموده است ( 50 سوره نحل ) : « آيا نبينند آنچه را خدا آفريده است از هر چيزى كه برگردد سايه‌اش » . گفته‌اند غنيمت بهره‌اى است كه رنج فيء را نداشته ، خدا هم فرموده است ( 7 سوره حشر ) : « آنچه خدا به رسولش از اهل