بوده‌اند كه توقيعاتى به وسيلهء آنها براى شيعه مىرسيده است ، و عبارت ارشاد چنين است : « روزى نزد محمد بن احمد آمدم كه در آن روز سفير بود و از او درخواست كردم » و بنا بر روايت صدوق از ابى جعفر ، محمد بن عثمان بن سعيد عمرى است كه دومين از سفراء و نواب خاصه است زيرا سفراء معروف چهار تن بودند : 1 - ابو عمرو عثمان بن سعيد عمرى ، و چون از دنيا رفت پسرش . 2 - ابو جعفر محمد بن عثمان به جاى او نشست ، و چون او هم درگذشت . 3 - أبو القاسم حسين بن روح از خاندان نوبخت به جاى او نشست ، و چون او در گذشت . 4 - ابو الحسن على بن محمد سمرى رضى اللَّه عنهم اجمعين به جاى او نشست و مدت سفارت آنان و غيبت صغرى در حدود 70 سال بود كه يك سال از آن كسر مىشود . طبرسى در اعلام الورى گفته : مدت غيبت صغرى هفتاد و چهار سال بوده است ، و گويا او آغاز را از ولادت امام قائم ( ع ) دانسته . از مجلسى ( ره ) - در كمال الدين چنين است ، گويد : من نزد ابن وجنا رفتم و از او خواستم كه براى من شتر كرايه كند و همكجاوه‌اى بجويد ، ديدم خوش ندارد كه اين كار را بكند و سپس پس از چند روز ديگر به او بر خوردم ، به من گفت : چند روز است به دنبال تو مىگشتم ، به من نوشته‌اند كه براى تو شتر كرايه كنم و همكجاوه‌اى بجويم ، حسن براى من باز گفت كه در اين سال به ده دلالت و معجزه واقف شدم وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . از مجلسى ( ره ) - و الغريم ، كنايه از امام قائم ( ع ) است و براى تقيه به اين تلفظ از آن حضرت تعبير شده ، و در ارشاد وارد است كه : من