امير المؤمنين ( ع ) بوده است بلكه 2 سال پيش از شهادت آن حضرت بوده ( كه در سال چهلم هجرت بود ) و فرزند ديگر هم از آن حضرت نياورده است چنانچه نقل شده ، و اگر در زمان عمر باشد و تا بيش از بيست سال فرزندى نياورده باشد بعيد است و دور نيست كه عمر در اين روايت تصحيف عثمان باشد و اللَّه يعلم . ابن بابويه : اين اشاره است به اينكه از اين حديث تا آخر باب در نسخه‌اى بوده كه صدوق محمد بن بابويه داشته است ، زيرا از روى تتبع روشن شده است كه نسخه‌هائى را كه شاگردان كلينى بىواسطه يا به واسطه روايت كرده‌اند مختلف بوده و افاضل متأخرين از روى آنها نسخه‌ها را با هم مقابله كرده‌اند و مورد اختلاف را با اشاره به نسخه معين كرده‌اند - از مجلسى ( ره ) . از مجلسى ( ره ) - فلم يلبث آن مضى ، اين دلالت دارد كه وفات على بن الحسين ( ع ) پيش از وفات جابر بوده و اين منافات دارد با تاريخ وفات آنها كه گذشت زيرا وفات امام ( ع ) در سال 94 يا 95 بوده ، و وفات جابر بنا بر همهء اقوال پيش از سال 80 بوده ، آرى اين درست است به اعتبار اكثر نسخه‌هاى كافى كه وفات امام را در سال 75 نوشته‌اند بنا بر قولى كه وفات جابر پيش از آن باشد ولى دانستى كه آن تصحيف است و مخالف تواريخ مضبوطه است و محتمل است غلط در تاريخ وفات جابر باشد زيرا مستند به خبر معصوم نيست گر چه مورد اتفاق فريقين است . از مجلسى ( ره ) - ذكر النبى في ذلك الكتاب ، يعنى در كتاب هود از محمد به ح و م تعبير شده كه حروفش كاسته است ، يعنى دو حرفش كه ميم اول و دال آخر باشد كم است و وجه تعبير از امير المؤمنين ( ع ) به كتاب و قرآن در سابق گذشت و تعبير از فاطمه ( ع ) به شب به اعتبار عفت و نهانى او است از مردم به ظاهر و معنى .