از مجلسى ( ره ) - جمله‌اى از آيهء 90 آل عمران به آخر اين آيه افزوده شد كه : « لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ » باشد براى آگاه كردن بر اينكه مورد نكوهش در هر دو آيه يكى است و هر كدام مفسر ديگرند و « لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ » به جاى « لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ » آمده است . از مجلسى ( ره ) - وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحادٍ - يعنى در مسجد الحرام كه ذكر ان در آيهء پيش شده است كه فرمود : « به راستى كسانى كه كافرند جلو گيرند از راه خدا و از مسجد الحرام كه ما آن را براى همهء مردم مقرر داشتيم به طور برابر چه كسانى كه در آن مقيم باشند و چه آنها كه از بيابان آيند و هر كه وارد آن شود به الحاد و به ظلم به او عذاب دردناكى بچشانيم » طبرسى گفته مقصود از مسجد الحرام تمام حرم است و بعضى گفتند خود همان مسجدى است كه مردم در آن نماز مىخوانند ، در معنى الحاد هم در اين مورد اختلاف است : 1 - مقصود شرك و پرستش جز خدا است . 2 - حلال شمردن حرام و ارتكاب گناهان است . 3 - هر چه خدا نهى كرده تا برسد به دشنام دادن به خادم مسجد زيرا گناه در آنجا بزرگتر است . 4 - دخول در حرم است بىاحرام . انتهى . و موردى كه امام در اين روايت براى الحاد و ظلم بيان كرده بزرگترين مصداق است زيرا متضمن شركت و كفر و ستم به رسول و خاندان او است و آوردن كلمهء ظلم بعد از كلمهء الحاد نكته‌اى دارد كه از اين حديث ظاهر مىشود . از مجلسى ( ره ) - اين آيه در سورهء مؤمن است ( 17 سوره مؤمن ) و پيش از آن گويد : « به راستى كسانى كه كافرند به آنها جار كشند كه دشمنى خدا بزرگتر از دشمنى شما است مر خود را آنگاه كه به ايمان دعوت