و مؤيّد آن است آنچه از طرق عامه رسيده كه مردهء بدهكار را نزد آن حضرت مىآوردند ، مىفرمود : براى بدهكارى خود چيزى دارد ؟ اگر مىگفتند دارد ، بر او نماز مىخواند و چون خدا پيروزيها نصيب او كرد . فرمود : « أنا أولى بالمؤمنين من أنفسهم » هر كه بميرد و وامى داشته باشد ، به عهدهء من است و هر كه مالى بجا گذارد از آنِ ورثهء او است . پايان نقل مجلسى ( ره ) . در اينجا دو موضوع را بايد دانست : الف - بيان اصل حديث نبوى معروف « أنا أولى بالمؤمنين من أنفسهم » كه طبق آيهء كريمهء ( 6 سوره مباركهء احزاب ) وارد شده است كه مى فرمايد : « پيغمبر اولى است به مؤمنان از خودشان و أزواجش مادران آنهايند . . . » اين مضمون براى چند مقصد از چند نظر گفته مىشود : 1 - به قصد اظهار مهر و دوستى از نظر اخلاقى كه منظور اظهار دوستى و مهر باشد تا آنجا كه نسبت به ديگرى از خود او مهربان‌تر باشد و چون حبّ ذات روشن‌ترين و كامل‌ترين غريزهء بشرى است و مهرورزى پيغمبر خاتم نسبت به امّت و بلكه نوع بشر نمونهء كامل نوع دوستى و بشر خواهى است ، اين حقيقت در اين جملهء شيوا و معجز مآب ادا شده است كه پيغمبر مؤمنان را از خودشان بيشتر دوست دارد و نسبت به آنها مهر مىورزد و در اين صورت اين جمله از نظر اخلاقى ادا شده است و يك درس عالى و پر معناى عشق و محبت عاقلانه و بر كنار از دوستىها و عشق‌هائى كه از تمايلات جنسى برخاسته مىشود به نوع بشر و خصوص سروران و رهبران بشريت مىدهد . و جملهء « وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ » - ازواج او هم مادرِ مؤمنان است ، با اين معنى بسيار مناسبت دارد و نتيجه اين است كه مهر پيغمبر به مؤمنان بيش از خودِ آنها است بخودشان ، و زنانِ محترمِ آن حضرت هم براى آنها تا اندازهء