پيغمبر اسلام هنگام هجرت به مدينه با يهود مدينه عقد و پيمان صلح بست و قرارداد مالى هم در ضمن آن بود و بعد از اينكه يهود آن را نقض كردند ديگر زمينه‌اى براى تجديد آن به وجود نيامد و اين از باب نسخ احكام نبوده و مثل اينكه پيغمبر در آخر ايام زندگى خود و تسلط كامل بر جزيرة العرب تجديد عقد جزيه را با اهل كتاب در جزيرة العرب ملغى كرد و اين مضمون جزء مهمات نصوص وصايت آن حضرت ضبط است كه : ( لا يجتمع في جزيرة العرب دينان ) دو دين در محيط جزيرة العرب جمع نشوند ، يعنى جزيرة العرب تنها بايد مسلمان‌نشين باشد و يهود و نصارى در صورت عدم قبول اسلام از آن بيرون رانده شوند ، اين نص وصايت پيغمبر اسلام در آخرين ايام زندگانى او مورد اتفاق است و عمر در اجراى آن پا فشارى بسيارى كرد و اين اصل محفوظ بود و در اين دوره‌هاى اخير دولت سعودى آن را نقض كرد و به وسيلهء عقد پيمان نفتى با شركت آرامكو جمعى كفار مسيحى را در سرزمين جزيرة العرب مستقر ساخت در اينجا اين اعتراض پيش مىآيد : دولتى كه به نام دين و به عنوان امر به معروف و نهى از منكر و به استناد احاديث مبهم و قابل تفسيرى قبور امامان شيعه را خراب مىكند و در مسجد الحرام و مسجد النبى وسائل مزاحمت حجاج را فراهم مىسازد كه مثلًا روى خاك ( تربت ) سجده نكنند و دست و لب به ضرائح و قبور نرسانند و فلان زيارتنامه را نخوانند يا فلان كتاب را با خود نداشته باشند ، چگونه اين اصل مسلَّم اسلامى و اين وصيت صريح پيغمبر اسلام را نقض كرده و خارج از اسلام را بر اراضى زر خيز جزيرة العرب مسلط نموده است . 2 . موضوع كشتن بيست ساله‌اى كه مسائل دين را ياد نگرفته است كه به تفقّه در دين تعبير شده ، تفقّه در دين از نظر تعبير قرآن فهم و اعتقاد به دين است و با وجود وسائل تبليغ و رفع عذر هر كس در سن بيست سال