مقصود از آيهء نفر است . اكنون مىماند صورت شدت تقيه كه مانع از دسترسى به امام است كه در قسمت دوم اين حديث مورد سؤال شده است . از مجلسى ( ره ) - مراد اين است كه رسيدن امر امامت به امام حسين ( ع ) به آيات و اخبار متواتره ثابت است ، و پس از حسين ( ع ) طبق آيهء نامبردهء اولو الارحام معلوم مىشود كه خلافت و امامت از آن پسر بزرگتر است و اين قانون كلى به عبد اللَّه افطح نقض نمىشود كه امام صادق ( ع ) بر او مقدم شد با اينكه او خردسال‌تر بود ، زيرا او معيوب و نادان آشكارى بود . پايان . از مجلسى ( ره ) - اين خبر دلالت دارد بر فضل عجم بر عرب در ايمان ، چنانچه اخبار بسيارى بر آن دلالت دارند كه من در كتاب كبير ( بحار الانوار ) نقل كرده‌ام . از مجلسى ( ره ) - انهم رووا - مقصود واقفيه‌اند كه مىگفتند دليل امام رضا به مرگ امام كاظم همان خبر سعيد است كه يك شاهد است ، و به قول او مرگ امام ثابت نمىشود . و چون آن مرد جريان اخبار سعيد را به آن حضرت داد تصديق كرد و اين دليل درستى آن است ، و ظاهر اين است كه سعيد از خدمت‌كاران هر دو امام بوده و بعضى او را خواهرزادهء صفوان بن يحيى دانسته‌اند . و اما طلاق ام فروه ، آنچه را در بارهء آن از پدر دانشمند خود شنيدم كه از اساتيدش نقل مىكرد اين است كه ام فروه از زوجات امام كاظم ( ع ) بوده و طلاق او بعد از موت امام كاظم ( ع ) بنا بر اين بوده كه آن حضرت از طرف پدرش وكيل طلاق او بوده است چنانچه در سابق گذشت كه امام كاظم ( ع ) امر زنهاى خود را به او تفويض كرد و علمى كه مناط حكم شرعى است علم از اسباب ظاهره است نه علمى كه از راه الهام و مانند آن حاصل شود .