الشيخ محمد تقي التستري ( مترجم : سيد علىمحمد موسوى جزايرى )

91

قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي )

70 - خطاى بنى اميه ( 1 ) امام صادق - عليه السلام - مىفرمود : على - عليه السلام - اجازه نمىداد پرونده‌اى كه تحت رسيدگى يك قاضى بود به قاضى ديگر تسليم شود تا اين كه بنى اميه بر سر كار آمده و با وجود بيّنه آن را اجازه دادند « 1 » . 71 - تازيانهء دوسر ( 2 ) وليد بن عقبه شراب نوشيد ، چند نفر نزد عثمان بر آن گواهى دادند . عثمان حكمش را ندانست از حضرت امير - عليه السلام - خواست تا در آن باره حكم كند آن حضرت - عليه السلام - با تازيانهء دوسر چهل ضربه بر بدن وليد بنواخت « 2 » « 3 » . 72 - تفصيلى دقيق ( 3 ) حضرت امير - عليه السلام - دربارهء كيفيت مجازات مردى كه مرد ديگر را كشته بود و مقتول دست راستش قطع شده بود چنين فرمود : اگر دست مقتول به واسطهء جنايتى كه خودش سبب آن شده قطع گرديده و يا اين كه ديگرى دستش را بريده ولى ديه‌اش را به وى پرداخته است ، در اين دو صورت اگر اولياى مقتول بخواهند قاتل را در قصاص مقتول خود بكشند بايد ديه يك دستش را به اوليائش بپردازند . و اگر اولياى مقتول بخواهند ديه بگيرند ابتدا ديهء يك دست از تمام ديه كم شده و باقيمانده به آنان پرداخت مىگردد . و اگر قطع دست مقتول در اثر جنايت خودش

--> ( 1 ) - تهذيب ، كتاب القضاء ، باب الزيادات فى القضايا و الاحكام ، چاپ جديد ، ج 6 ، ص 300 ، حديث 48 . ( 2 ) - از اين روايت استفاده مىشود كه چهل ضربه با تازيانه دو سر در حكم هشتاد تازيانه است . بنا بر اين آنچه كه عامه نقل كرده‌اند از اين كه آن حضرت - عليه السلام - وليد را چهل تازيانه زده غلط است . ( 3 ) - فروع كافى ، ج 7 ، ص 215 ، حديث 6 .