الشيخ محمد تقي التستري ( مترجم : سيد علىمحمد موسوى جزايرى )

92

قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي )

نبوده ، و يا اگر ديگرى دستش را بريده ديه‌اى به او نداده است ، در اين دو صورت نيز اگر اولياى مقتول بخواهند قاتل را بكشند بدون پرداخت غرامتى او را مىكشند ، و اگر بخواهند ديهء مقتول را بگيرند يك ديهء كامل مىگيرند « 1 » . 73 - فرزندان نابالغ ( 1 ) امير المؤمنين - عليه السلام - دربارهء فرزندان نابالغى كه پدرشان كشته شده بود فرمود : صبر كنيد تا آنان بالغ شده اگر بخواهند قاتل پدر را مىكشند و يا با گرفتن مالى با او مصالحه مىكنند ، و يا او را عفو مىنمايند « 2 » . 74 - اين هم دزدى است ( 2 ) حضرت امير - عليه السلام - دربارهء دو نفر كه همديگر را فروخته و فرار مىكردند و اين عمل را كسب خود قرار داده بودند ، فرمود : بايد دستشان قطع گردد ؛ زيرا آنان هم خود را دزديده‌اند و هم اموال مردم را « 3 » . 75 - گواهى يهود ( 3 ) هنگامى كه امير المؤمنين - عليه السلام - خطبهء « شقشقيه » را مىخواند مردى نزد آن حضرت آمده و مسائلى سؤال كرد ، از جمله پرسيد ؛ دو نفر يهودى بر اسلام يهودى ديگر گواهى داده‌اند ، آيا گواهى آنان پذيرفته مىشود ؟ آن حضرت - عليه السلام - فرمود : نه ؛ زيرا يهوديان كلام خدا را تغيير داده و گواهى دروغ مىدهند « 4 » .

--> ( 1 ) - فروع كافى ، ج 7 ، ص 316 ، حديث 1 . ( 2 ) - تهذيب ، كتاب القضاء ، باب القضاء فى اختلاف الاولياء ، حديث 5 . ( 3 ) - عجائب القضايا ، قمى ، ص 48 ، حديث 50 . ( 4 ) - شرح نهج البلاغه ، ابن ميثم ، ج 1 ، ص 269 .