محمد ابراهيم نواب ( بدايع نگار )

127

فيض الدموع شرح زندگانى و شهادت امام حسين ( ع ) ( فارسي )

امام در راه عراق بامدادان بار بربست ومحملها راست كرد واز مكّه بيرون شد وراه عراق گرفت . تنعيم « 1 » چون به تنعيم گذشت ، كاروانى ديد كه از يمن ، هديتي بار داشت وبحير بن ريسان حميرى كارگزار يمن آن هديت به يزيد فرستاده بود واز اين تهنيت بدو تقرّب جسته ، امام آن هديت را برداشت ودر ميان ياران تفرقه كرد « 2 » وكاروانيان را گفت : هر كه دوست دارد با ما جانب عراق شود وكراى « 3 » أو به وفا داده شود وحقّ صحبت « 4 » أو نيكو گزارده آيد ، وآنكه صحبت ما نخواهد با جاى خويش بازگردد وكراى خويش تا بدين جاى بستاند . « 5 »

--> ( 1 ) . محلّى است يك فرسخى مكّه ، سمت راست آن كوهى است كه آن را نعيم وطرف چپ آن ، كوه ديگرى است كه آن را ناعم گويند . وادى نعيمان ، نزديكترين مواقيت جهت محرم شدن است . معجم البلدان ج 2 / 49 . ( 2 ) . تقسيم كرد ( 3 ) . دستمزد ( 4 ) . مصاحبت وهمراهى ( 5 ) . مقتل أبى مخنف ( وقعة الطف ) ص 157 ؛ تاريخ طبري ج 3 / 296 ؛ ارشاد ص 219 ؛ مقتل خوارزمي ج 1 / 220 ؛ اللهوف ص 130 ؛ بحار الأنوار ج 44 / 367 ؛ مثير الأحزان ص 42 .