محمد ابراهيم نواب ( بدايع نگار )

126

فيض الدموع شرح زندگانى و شهادت امام حسين ( ع ) ( فارسي )

لا محيص عن يوم خطّ بالقلم رضى اللّه رضانا أهل البيت نصبر على بلائه ويوفّينا أجور الصّابرين لن تشذّ عن رسول اللّه لحمته وهي مجموعة له في حظيرة القدس تقرّبهم عينه وينجز لهم وعده من كان فينا باذلا مهجته ، موطّنا على لقاء اللّه نفسه فليرحل معنا فانّى راحل مصبحا ان شاء اللّه تعالى . « 1 » » پس از سپاس خداى سبحانه واعتراف به فضل مشيّت وشمول حول وقوّت أو ، ودرود بر رسول وآل أو مىگويد : « مرگ قلاده‌صفت ، پيرامن بني آدم فرا گرفته كه البتّه از أو گزيرى نتواند بود ومرا به صحبت نياكان واسلاف بزرگوار خويش همان آرزومندى است كه يعقوب نبي را به پسر خويش يوسف بود ومر آن زمين كه خويش را بدان جاى فتاده خواهم ديد از اين زندگانى بسى بهتر بود . گويى عضوهاى خويش همىنگرم كه گرگان بيابانها در زمين كربلا از يكديگر همىبرند وشكمهاى تهى ، بدان همىآكنند . از آن روز كه با قلم بركشيده‌اند گزيرى نباشد ورضاى ما أهل بيت همان رضاى خداوند باشد ؛ بر بلاى أو صابريم وأو مزد صابران به وفا همىدهد وارومت « 2 » پاك وگوشت تن رسول هرگز از رسول جدا نماند ، بلكه در حظيرهء قدس « 3 » وبهشت عدن با أو بود وچشم أو بدان روشن باشد ووعد خويش در حقّ ايشان به ادا رساند . هر كس جان خويش در طلب رضاى ما بذل كند وبر ديدار پروردگار ، تن در دهد وثبات ورزد ، با ما كوچ كند كه ما را بامدادان عزم رحيل است ان شاء اللّه تعالى . »

--> ( 1 ) . اللهوف ص 126 ؛ كشف الغمة علي بن عيسى اربلى ، ج 2 / 29 ، كتابخانه بني هاشم تبريز ، 1381 ه ؛ مثير الأحزان ص 41 ؛ بحار الأنوار ج 44 / 366 ؛ العوالم ج 17 / 216 ؛ أعيان الشيعة ج 1 / 593 . ( 2 ) . أصل ونژاد ( 3 ) . بهشت