بنگارد ، تا جوانان علاقه‌مند به داستان را ، به خواندن زندگانى پيامبر تشويق كند . اين خود هدفى است مقدس و قابل تقدير ، ولى به شرط اين كه با موازين مذهبى و دينى منطبق باشد . اما متأسفانه ، صفحه‌هاى كتاب مزبور گواهى مىدهد كه ضعيف‌ترين روايات و خرافىترين داستان‌ها ، مدرك نويسنده است و گاهى چندين برابر نيز ، از طرف خود بر آن مىافزايد . داستان فاطمهء « خثعمى » همان بود كه گفتيم و بر فرض اين كه يك داستان اساسى باشد ، متن جريان همان است كه از منابع اوليهء تاريخى نگارش يافت . « 1 » نويسندهء كتاب پيامبر ، ده‌ها پيرايهء زننده كه در نتيجه ، از عظمت و منزلت خاندان بنى هاشم و به ويژه از تقوا و پرهيزكارى پدر ارجمند رسول گرامى صلى اللّه عليه و آله و سلّم مىكاهد ، بر آن اضافه كرده و از اين طريق خواسته است ، داستانى را كه در نظر اهل دقت و بصيرت بىاساس است ، خواندنىتر سازد . اطوار دخترك ساده‌لوح عرب ، فاطمهء خثعمى را چنان توصيف كرده كه گويا وى مدت‌ها نقش هنرپيشگى بر عهده داشته است . عشق و علاقهء « عبد اللّه » را به اين دختر ، چنان توصيف كرده كه كوچك‌ترين تناسبى با مقام رفيع عبد اللّه ندارد كه دست تقدير ، نور نبوت و تقوا را در صلب وى به وديعت نهاده است . « 2 »

--> ( 1 ) . علاوه بر مدارك قبلى « ر . ك : سيرهء ابن هشام ، ص 168 » و از اماميه به كتاب مناقب ، و بحار الانوار ، ج 15 ، ص 114 . ( 2 ) . خوانندگان بايد توجه كنند ، پاره‌اى از مطالب كتاب مزبور ، از روى مدارك تاريخى نوشته شده و برخى از مقدمات و مؤخرات مطالب آن ، جنبهء داستانى و رمانى دارد و قسمت بيشترى از مطالب آن از نوشته‌هاى غربيان گرفته شده كه هيچ گونه وضع روشنى پيش ما ندارد ؛ مثلا در صفحهء 102 ، جريان مراسم شب عروسى عبد اللّه و كيفيت رقص‌هاى عربى و اين كه در شب عروسى وى با « آمنه » دويست دختر باكره به واسطهء عشق به عبد اللّه ، از حسادت جان دادند - از كتاب انحطاط و سقوط امپراتورى روم ، تأليف گيبون ، نقل شده است . از اين جهت به خوانندگان اين كتاب سفارش مىكنيم كه هنگام مطالعه ، در نقاط ضعف و قوت آن كتاب دقت بيشترى به عمل آورند .