آيات سورهء فيل را نقل مىنمايد و با اين كه آيهء وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابِيلَ ؛ دسته‌هايى از پرندگان را براى آنها فرستاديم . نصب العين وى بوده است ؛ دربارهء مرگ لشكريان ابرهه چنين مىگويد : « شايد ميكرب و با ، همراه باد و از طرف دريا آمده است . » اگر آورندهء ميكرب و با ، باد بوده است ، پس پرندگان به چه منظورى در بالاى سر سربازان ابرهه به پرواز درآمده بودند و اين سنگ‌ريزه‌ها را مىريختند و آن‌ها چه تأثيرى در مرگ آنان داشتند ؟ حقّا كه نبايد از اين طرز تفكر پيروى كرده و بىجهت معجزه‌هاى بزرگ پيامبران و مردان بزرگ آسمانى را به اين ترتيب توجيه نمود . اصولا راه اعجاز با مسائل علوم طبيعى كه دايرهء آن محدود به شناسايى روابط معمولى پديده‌هاى طبيعى مىباشد دو راه جداگانه‌اى است و نبايد براى راضى ساختن عده‌اى كه اطلاعات دينى آنان ناچيز است و از اين سنخ مسائل اطلاع ندارند ؛ از اصول مسلّم دينى خود دست برداريم ، در صورتى كه براى اين كار هيچ الزامى ديده نمىشود . دو نكتهء لازم در اينجا دو موضوع را بايد تذكر دهيم : 1 . اشتباه نشود ، ما نمىخواهيم با اين بيانات تمام كارهايى كه در افواه مردم به پيامبران و بزرگان دينى نسبت مىدهند و هيچ‌گونه مدرك صحيحى براى آن‌ها نيست و احيانا جنبهء خرافى دارند ؛ تصحيح و توجيه كنيم ، بلكه منظور اين است كه طبق مدارك مسلمى كه در دست داريم ، ثابت كنيم كه پيامبران خدا ، براى اثبات ارتباط خود به جهان ما وراء الطبيعه ، به كارهاى خارق العاده‌اى دست مىزدند كه علوم طبيعى امروز از درك علت‌هاى آن عاجز است ، منظور ما ، دفاع از اين دسته معجزات است . 2 . ما هرگز نمىگوييم كه وجود معجزه ، استثناء در قانون علّيت است . ما در عين اين كه قانون مزبور را محترم مىشماريم ؛ معتقديم كه تمام حوادث اين جهان عللى