مقدّمه مؤلف خداوند سبحان پيامبر اكرم محمّد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و آله را براى تكميل رسالت ديگر انبياى خويش و هدايت قافلهء بشرى تا نهايت تاريخ برانگيخت و آن حضرت نيز در اين راه از هيچ كوششى فروگذار نكرد و از بدايت بعثت تا نهايت فرصت على رغم تمامى مشكلات و موانع به بهترين وجه در هدايت امّت كوشيد و آنچه را از مصدر وحى دريافت نمود به امّت ابلاغ كرد و در تفسير و تبيين آن تلاش فراوان نمود . ولى كوتاهى فرصت و كثرت كارها و مشكلات فراوان مانع از آن شد كه تمامى معارف الهى و احكام شرعى و اخلاق اسلامى كه براى هدايت و كمال بشريّت ضرورت داشت بيان شود و چگونه ممكن است كه اين همه در مدّت كوتاه - بيست و سه سال - بيان شود و حال آنكه بسيارى از اين اوقات در مبارزات پنهانى و يا محاصرهء دشمن و يا جنگ و رويارويى با دشمنان و ديگر گرفتاريهاى حكومتى سپرى شد . ولى آن حضرت هرگز تبليغ و رسالت خود را ناقص نگذاشت و براى ادامهء اين تبيين و تفسير به امر الهى ، اوصياى خويش را معيّن كرد و بارها نسبت به « قرآن و عترت » كه امانتهاى بجاى مانده از وى در بين امّت بودند ، سفارش كرد كه از جملهء اين وصايا حديث متواتر ثقلين است كه تمامى فرق اسلامى آن را نقل كرده‌اند « 1 » . ولى با كمال تأسف ثقل اصغر و اهل بيت عليهم السّلام كه مفسران وحى و تبيين كنندگان قرآن هستند مظلوم واقع شدند و بعد از

--> ( 1 ) رجوع شود به احقاق الحق 14 : 436 كه از خصايص نسائى ، مستدرك حاكم ، مناقب ابن مغازلى ، مناقب خوارزمى ، مجمع الزوايد هيثمى ، تلخيص المستدرك ذهبى ، سيرهء حلبى ، ينابيع الموده و . . . نقل مىنمايد .