( 1 ) مدينه خواهد بود . هر كارى كه شما را باشد به او رجوع كنيد و از رأى او مدد خواهيد . حكمى كه او فرمايد و مصلحتى كه او بيند از آن عدول مجوييد و فرمانبردار او باشيد . ( 178 ) از همهء جوانب مسجد آواز سمعنا و أطعنا بر آمد . امير المؤمنين عمر ( رضى ) بعد از حمد و ثناى بارى تعالى گفت : خداى تعالى ما را به اسلام عزيز گردانيد و گرامى داشت ما را به كتابى چون قرآن و بر ما منّت نهاد به پيغمبرى چون محمّد مصطفى ( ص ) . ما را از ظلمت ظلم و غوايت جهل و ضلالت كفر برهانيد و دلهاى ما را با يك ديگر الفت داد . ما را بر دشمنان ظفر و نصرت روزى كرد و ميان ما دوستى و موافقت و برادرى و محبّت افكند . اى بندگان خداى ، شكر اين نعمت گزاريد كه شكر مزيد نعمت باشد و خداى تعالى به موجب شكر نعمت بر بندگان خويش تمام كند . وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى . بعد از آن از منبر فرود آمد و مردمان را فرمود كه ساخته شوند و بيرون روند . خود نيز بيرون رفت ( 179 ) و بر شترى كه داشت دو غراره بر آن بست يكى را از سويق و آن ديگر را از خرما بياكند و قرابهء آب از پيش روى بياويخت و راه برگرفت . [ 148 ] آن روز كه مىرفت روزه‌دار بود . نماز شام در موضعى كه لشكر فرود آمدى امير المؤمنين بر صفت يكى از مسلمانان فرود آمدى . زادى بيرون از سويق و خرما نداشت و بر اين صفت مىشتافت تا به نزديك ولايت شام رسيد . ابو عبيده از وصول امير المؤمنين خبر يافت و به استقبال بيرون آمد با جماعتى از امرا و معارف حشم . چون نزديك امير المؤمنين رسيد ، او را ديد كه بر شترى نشسته ، جامهء پشمين پوشيده ، شمشيرى حمايل كرده [ 149 ] ، و كمانى عربى در بازو افگنده . أبو عبيده از اسب فرود آمد و رسم تحيّت به جا آورد . عمر چون أبو عبيده را ديد كه پياده شده ، شتر خود را فروخوابانيد و فرود آمد . يك ديگر را در برگرفتند و تا ديرى گرامى داشتند و عذرها خواستند . امير المؤمنين عمر دست أبو عبيده بگرفت و بوسه داد . ابو عبيده دست خود بر پاى او نهاده امير المؤمنين عمر سر خود بر پاى او انداخت و خواست كه پاى او بوسه دهد . ابو عبيده واپس جست و گفت : ويحك يا أمير المؤمنين ، خداى را چنين مكن و ما را بزه‌مند مساز . [ 59 الف ] امير المؤمنين همچنان سر فرو كرده اشك مىريخت و عذر مىخواست . پس ،

--> [ ( 148 ) ] ت . م : دو غراره جو و خرما بر آن بست . [ ( 149 ) ] ل : « شمشيرى حمايل كرده » حذف شده است .