أحمد رحمانى همدانى ( مترجم : سيد حسن افتخارزاده )
56
فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي )
فضايل آنان است ، و رهبران نيكوكارى كه در اين كتاب مىخواهيم ويژگيهايشان را بازگوييم ، غير از پيوند نسبى با رسول خدا ، مزيّتى ديگر به خاطر پيوند از طريق حضرت زهرا عليها السّلام دارند . به واسطهء آن حضرت ، خداوند برترى شرافت و شرافت برترى ، ارزشى و الا و والايى ارزشمندتر ، جايگاهى برين و برترى جايگاه ، ريشهاى پاك و پاكيزگى ريشه را براى آنان مقدّر ساخته است . پس در پرتو روشنبينى خود - خداوند تو را با هدايتش يارى فرمايد - به مفهوم اين آيهء شريف « 1 » و سبك عبارات و چگونگى اشاراتش به مقام والاى فاطمه عليها السّلام در درجات شرافت و بزرگوارى نگاه كن ! خداوند مقام حضرتش را بيان كرده سرّ و رمز دقيق آن را در اينجا آورده كه او را بين حضرت رسول و حضرت على قرار داده ، از پيش رو و پشت سر اطرافش را گرفته تا بدين وسيله مقام و رتبهء او را بازگو فرمايد . از آنجا كه مقصود از كلمهء « أنفسنا » نفس على به همراه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است ، فاطمه عليها السّلام را بين آن دو قرار داده است ، زيرا بيان نگهدارى كسى به وسيلهء خود انسان از نگهدارى به وسيلهء فرزندان رساتر است . « 2 » ( 1 ) 4 - حافظ ابو نعيم اصفهانى گويد : از پارسايان برگزيده و برگزيدگان پرهيزگار فاطمه رضى اللّه تعالى عنها است . او بانوى بتول ، و پارهء تن رسول و شبيه به او ، و نزديكترين فرزندانش به قلب مبارك او و نخستين نفر آنان در پيوستن به آن حضرت پس از رحلتش بود . او از دنيا و بهرههايش بر كنار و به اسرار و رموز پيچيدهء آفات و زشتىهاى دنيا آشنا بود . « 3 » ( 2 ) 5 - عبد الحميد ابن أبى الحديد گويد : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، فاطمه عليها السّلام را بيش از آنچه كه مردم گمان داشتند و بيش از آنچه كه مردان به دخترانشان احترام مىگذاشتند گرامى مىداشت ، تا آنجا كه از مرز محبّت پدران نسبت به فرزندان گذشت و نه يك بار ، بلكه بارها و بارها در مكانها و موقعيّتهاى گوناگون ، و نه فقط در يك جا ، بلكه در حضور عامّ و خاص چنين فرمود :
--> ( 1 ) آل عمران ( 3 ) : 61 : فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ ( 2 ) مطالب السئول ، صص 7 - 6 چاپ ايران . ( 3 ) حلية الأولياء ، ج 2 ص 39 چاپ بيروت .