ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
368
الطبقات الكبرى ( فارسي )
( 1 ) ابراهيم بن حاتم بن عبد اللّه هروى ، كنيه ابو اسحاق داشت . عبد اللّه بن عون خراز كنيه ابو محمد داشت و به روزگار خلافت امير مؤمنان واثق در بغداد درگذشت . شريح بن يونس مروروذى كنيه ابو حارث داشت و شوهر دختر - داماد - قريش مستملى بود ، شريح كتابهايى را تصنيف كرده و فراهم ساخته بود و از آنها حديث مىكرد و محدثى مورد اعتماد بود ، او به روز سه شنبه هفت روز باقى مانده از ربيع الاول سال دويست و سى و پنج درگذشت . احمد بن داود كنيه و لقبش ابو سعيد حداد واسطى بود ، او در بغداد ساكن شد و محدثى مورد اعتماد بود ولى پيش از آن كه از او چيزى بنويسند و به حدى برسد كه براى مردم حديث نقل كند درگذشت . اسماعيل بن ابراهيم بن بسّام ترجمانى ، كنيهاش ابو ابراهيم و از آزادشدگان خراسانى و محل سكونت او در بغداد به جانب صحراى ابو السرى بود ، او از هشيم و عطّاف بن خالد و عبد العزيز ماجشون و خلف بن خليفه و صالح مرّى و جز ايشان و گاهى هم از شريك روايت مىكرد . او محدثى پاى بند به سنت و صاحب فضيلت و اهل خير بود و در بغداد به روز پنجم محرم سال دويست و سى و شش درگذشت و مردم بسيارى در تشييع او شركت كردند .