( 1 ) عمرو الناقد بن محمد بن بكير كنيه‌اش ابو عثمان و محدثى مورد اعتماد و استوار و صاحب حديث بود ، او از حافظان به نام و فقيه بود و بغداديان كتابهاى فراوانى از گفته‌هاى او نوشته‌اند ، و به روز پنجشنبه چهارم ذى حجه سال دويست و دو در بغداد در گذشت . محمد بن عبّاد مكّى شاگرد و پيوسته به سفيان بن عيينة بود و به سال دويست و سى و چهار در لشكرگاه خليفه در سامراء درگذشت . حاجب بن وليد اعور معلّم كنيه‌اش ابو احمد بود به ماه رمضان سال دويست و بيست و هشت در بغداد در گذشت . ابو معمر نامش اسماعيل و پسر ابراهيم بن معمر هروى و از نژادگان قبيلهء هذيل و محدثى پاى بند به سنت و اهل خير و فضيلت و مورد اعتماد و استوار بود ، به ماه جمادى الاولى سال دويست و سى و شش در بغداد درگذشت و مردم بسيارى در تشييع پيكرش حاضر شدند . محمد بن حاتم بن ميمون مروزى كنيه‌اش ابو عبد الله بود ، كتابى در تفسير فراهم آورد كه مردم در بغداد از آن مىنوشتند ، او در كوى ربيع محله كرخ ساكن بود و به روز پنجشنبه چهار روز باقى مانده از ذى حجه سال دويست و سى و پنج در بغداد درگذشت .