ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

357

الطبقات الكبرى ( فارسي )

( 1 ) محمد بن حجاج مصفّر كنيه‌اش ابو جعفر بوده و از شعبه و ابن ابى ذئب و جز آن دو حديث شنيده است ، او در نظر محدثان در حديث ضعيف بوده است . سعد بن عبد الحميد بن جعفر بن حكم بن ابى حكم از هم پيمانان انصار و كنيه‌اش ابو معاذ بوده است ، گفته مىشود كه از مالك بن انس و جز او روايت شنيده است . خالد بن خداش بن عجلان كنيه‌اش ابو هيثم و آزاد كرده و وابسته خاندان مهلب بن ابى صفرة و محدثى مورد اعتماد بوده است از حماد بن زيد و ابو عوانه و جز آن دو حديث شنيده و به سال دويست و بيست و سه يا دويست و بيست و چهار درگذشته است . منصور بن بشير او همان ابن ابى مزاحم است كنيه‌اش ابو نصر و آزاد كرده و وابسته قبيله ازد و از اسيران ترك بوده است ، او را دفتر و كتابى بوده كه خود آن را رها كرده است ولى مردم از آن نوشته‌اند ، محدثى مورد اعتماد و صاحب سنت بوده است او در هشتاد سالگى يا بيشتر از آن به ماه ذى قعده سال دويست و سى و پنج درگذشته است و مرگش در بغداد فرا رسيده است . محمد بن بكّار كنيه‌اش ابو عبد اللّه بوده است ، او از ابو معشر و محمد بن طلحه و قيس بن ربيع و عنبسة بن