ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

358

الطبقات الكبرى ( فارسي )

( 1 ) عبد الواحد و جز ايشان روايت كرده است و در بغداد به ماه ربيع الآخر سال دويست و سى و هشت درگذشته است . محمد بن جعفر وركانى كنيه‌اش ابو عمران بوده است . از ابراهيم بن سعد و ابو معشر و شريك و معافى بن عمران و ابن ابى الزناد و ابو عقيل شاگرد بهيّه و جز ايشان روايت كرده است و به ماه رمضان سال دويست و بيست و هشت در بغداد درگذشته است . يحيى بن يوسف رقّى كنيه‌اش ابو زكرياء بوده و از عبيد اللّه بن عمرو رقّى « 1 » و جز او روايت كرده است و به روزگار خلافت واثق در بغداد درگذشته است . « 2 » خلف بن هشام بزاز كنيه‌اش ابو محمد بوده از شريك و ابو عوانه و حماد بن زيد و جز ايشان حديث شنيده است ، او در قرآن و شناختن لهجه‌هاى واژه‌هاى قرآنى صاحب نظر بوده است او بر سليم شاگرد حمزه - كه از قاريان نامور بوده است - قرآن خوانده و فرا گرفته است و به روز شنبه هفتم جمادى الآخره سال دويست و بيست و نه در بغداد درگذشته و در گورستان كناسه به خاك سپرده شده است . حسين بن ابراهيم بن حرّ بن زعلان كنيه‌اش ابو على و ملقب به اشكاب بوده است ، او از مردم نساء خراسان است ،

--> ( 1 ) منسوب به رقه كه شهرى بر كرانه فرات بوده است . ( 2 ) واثق از سال دويست و بيست و هفت تا دويست و سى و دو خليفه بوده است .