ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
355
الطبقات الكبرى ( فارسي )
( 1 ) نصر بن زيد بن مجدّر كنيهاش ابو الحسن و محدثى مورد اعتماد و صاحب حديث بود ، او از جرير بن حازم و ابو هلال و وهيب و جز ايشان حديث شنيد و نسبتا در جوانى و مدتها پيش از آنكه براى مردم حديث نقل كند - به پايه محدثان برسد - درگذشت . اصل او از مردم سجستان و آزاد كرده و وابستهء جعفر اكبر پسر ابو جعفر منصور دوانيقى بود . عنبسه بن سعيد بن ابان بن سعيد بن عاص كنيهاش ابو خالد و محدثى مورد اعتماد و صاحب حديث بود ، او به بغداد آمد و مقيم آن شهر شد و بغداديان از او حديث شنيدند . منصور بن سلمة كنيهاش ابو سلمه و محدثى مورد اعتماد بوده و از تنى چند حديث شنيده است ، او در آغاز از نقل حديث خوددارى مىكرد و سپس چندى به نقل حديث پرداخت ، او - براى شركت در جهاد - به مرز رفت و همان جا به روزگار خلافت مأمون به سال دويست و ده در مصيّصة درگذشت . نصر بن باب خراسانى كنيهاش ابو سهل بود از داود بن ابى هند و عوف اعرابى و حجّاج بن ارطاة و جز ايشان حديث شنيد ، او به بغداد آمد و آن جا منزل ساخت ، بغداديان از او حديث شنيدند و روايت كردند و چون شروع به نقل حديث از ابراهيم صائغ كرد حديث او را رها كردند ، او در بخش عسكر مهدى بغداد درگذشت .