( 1 ) معلّى بن منصور رازى كنيه‌اش ابو يعلى بوده و به بغداد آمده و به كسب حديث پرداخته است ، محدثى صدوق و آگاه به حديث و رأى و فقه بوده است ، برخى از محدثان از او روايت كرده‌اند و برخى ديگر به سبب اعتقاد او به رأى از او روايت نكرده‌اند ، او در محلهء ربيع كرخ ساكن بوده است و به سال دويست و يازده درگذشته است . محمد بن صباح بزّاز مشهور به دولابى و كنيه‌اش ابو جعفر و ساكن دروازه كرخ بغداد بوده و در پايان محرم سال دويست و بيست و هفت درگذشته است . بشر بن حارث خدايش از او خشنود باد ، كنيه‌اش ابو نصر و از مردم مرو و آزادشدگان خراسان بوده است ، او در بغداد ساكن شد و به كسب حديث پرداخت ، از حماد بن زيد و شريك و عبد اللّه بن مبارك و هشيم و جز ايشان فراوان حديث شنيد ، سپس از مردم كناره گرفت و به طاعت و عبادت روى آورد و براى كسى حديث نقل نكرد ، او در بغداد به روز چهارشنبه سيزدهم ماه ربيع الاول سال دويست و بيست و هفت درگذشت . گروه بسيارى از مردم بغداد و جز آن در تشييع جنازه‌اش شركت كردند ، او به هنگام مرگ هفتاد و شش سال داشت و در گورستان دروازه حرب به خاك سپرده شد . هيثم بن خارجة كنيه‌اش ابو احمد و از مردم مرورود و آزادشدگان خراسان بوده است ، او ساكن بغداد شد و به شام مىرفت و از محدثان شام و ليث بن سعد حديث مىنوشت ، سرانجام به بغداد برگشت و همواره همانجا بود تا آنكه به روز دوشنبه هشت شب باقى مانده از ذى حجة سال دويست