ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
27
الطبقات الكبرى ( فارسي )
( 1 ) و محمد بن مسلمة بود كه عهدهدار جمع آورى اموال ايشان شد . غزو سويق پس آن گاه پيامبر ( ص ) روز يكشنبه پنجم ماه ذى حجه كه بيست و دومين ماه از هجرت بود براى غزوهاى كه به غزوه السّويق معروف است بيرون رفت و ابو لبابة ابن عبد المنذر عمرى را به نيابت در مدينه گماشت . و سبب آن بود كه چون مشركان از بدر به مكه بازگشتند ابو سفيان تا زمان خونخواهى از پيامبر ( ص ) و اصحاب آن حضرت روغن ماليدن بر بدن خود را حرام داشت . به گفتهء زهرى با دويست سوار ، و به گفتهء ابن كعب با چهل تن ، بيرون آمده راه نجديّة را پيمودند و شبانه خود را به جايگاه بنى نضير رسانده در خانهء حيىّ بن أخطب را كوفتند تا اخبار پيامبر ( ص ) و ياران را از او جويا شوند . ولى حيىّ بن أخطب در به روى آنان نگشود . آنان به خانهء سلّام بن مشكم رفتند و او در به روى آنان گشود و از آنان با خوردنى و شراب پذيرايى كرد و آنان را از اخبار پيامبر و اصحاب آگاه ساخت . ابو سفيان سپيده دم بيرون آمد و خود را به عريض رساند و در سه ميلى مدينه ، هم در آن جا مردى از انصار را با اجير او كشت و چند خانه و خرمنى كاه را آتش زد و نتيجه گرفت كه سوگندش ادا شده است . پس آن گاه شتابان گريخت . خبر به پيامبر ( ص ) رسيد . اصحاب را فراخواند و با دويست تن از مهاجران و انصار از دنبالهء آنان رفت . ابو سفيان و يارانش از بهر آنكه سبكبار شوند جوالهاى سويق [ 1 ] خود را كه عمدهء زاد و توشهشان بود در راه مىافكندند و مسلمانان آن را جمع مىكردند و از آن است كه اين جنگ به غزوة السويق معروف شده است . مسلمانان به آنان نرسيدند و پيامبر ( ص ) به مدينه باز گرديد ، و غيبت ايشان از مدينه پنج روز بود . غزو قرقرة الكدر و آن را قرارة الكدر هم گفتهاند . و گفتهاند قرقره يا قرارة جايى است در ناحيهء معدن
--> [ 1 ] . سويق ، آرد گندم و جو تف داده و مخلوط با روغن و عسل كه در سفرهاى جنگى به عنوان غذاى آماده همراه برمىداشتهاند . - م .