( 1 ) بلى او در اين ياد بود آنچنان درباره‌ى على سخن گفت كه در تاريخ ، هيچ‌كس را ياراى آن نيست كه درباره‌ى ديگر كس بدان گونه سخن بگويد ، و اگر به نوعى ديگر حرف مىزد ، مجال آن بود كه در ياد بود ديگر بزرگان نيز به روش و طرز او سخن گفته شود . خصالى كه او در اين گفتار كوتاه براى على ذكر كرد ، خصالى بود كه در تاريخ ، كس ديگرى جز على داراى آن نبوده و هيچ‌يك از بزرگان و مقدسان جهان ، با او در آنها انباز و همدوش نبوده‌اند . او از زاويهء ربانى به على مينگرد ؛ از زاويهء ديد يك امام به امامى ديگر . با اين ديد ، على آن « در گذشته » ئى است كه هيچ‌كس از درگذشتگان و زندگان به او شبيه و ماننده نيستند و هيچ ولى يا حاكم يا پيشوائى - در هر يك از مراحل - با او همدوش و همسر نمىباشد . مردى . . اما برتر از پيشينيان و آيندگان ؛ انسانى . . اما ميان جبرئيل و ميكائيل ، يعنى انسانى با خوى فرشتگان ؛ در شبى كه عيسى به آسمانها رخت كشيده ، روح پاكش پرواز مىكند ؛ و همانند زمانى كه موسى وفات يافته ، ميميرد ؛ و در آن شب كه قرآن به زمين فرود آمده ، به قبر سرازير ميگردد ! همه جا با فرشته‌اى مقرب يا بسان پيغمبرى مرسل يا همچون كتابى منزل و يا همراه رسول خاتم و سپر بلاى او . اكنون ، آيا مزايا و فضائل دنيوى را در جنب اين مكارم ، آن ارج و مقدار هست كه از آن ياد شود ؟ اينك شايد تو نيز با من در اين عقيده شريكى كه : اين اسلوب جالب و دلكش و بىنظير كه حسن بن على در يادبود پدرش انتخاب كرد ، در موقعيت و وضعيت خاص خود ، بليغترين و شايسته‌ترين اسلوبى بود كه