السيد جعفر مرتضى العاملي ( مترجم : محمد سپهرى )
629
الصحيح من سيرة النبى الاعظم ( ص ) ( ترجمه وتلخيص ) ( سيرت جاودانه ) ( فارسي )
نازل شد تا اشتباه او را تصحيح كند . خداوند فرمود : ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ . « 1 » دلايل و مستندات ما در تكذيب اين گفتهها به شرح زير است ؛ أ . چرا به جز عمر احدى از اين عذاب نجات نيافت ؟ مگر سعد بن معاذ ، و عبد اللّه بن رواحه از موافقان عمر نبودند ؟ « 2 » مگر اين رأى را پيش از همه ، سعد بن معاذ مطرح نكرد ؟ « 3 » معقول نمىنمايد كه آيهء تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيا ، و آيهء : لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ؛ خطاب به پيامبر ( ص ) باشد ، زيرا آن حضرت ، نه خواهان دنيا بود و نه مستحق اين عذاب عظيم . زيرا اين بدان معنى است كه خداوند متعال پيغمبرش را به امرى فرمان داده ، سپس با او مخالفت نموده است . التزام به اين سخن از بزرگترين گناهان و جنايت بزرگى است ! « 4 » آنچه دلالت دارد كه خداوند متعال لزوم قتل اسرا را به پيغمبر ( ص ) ابلاغ كرده اين است كه راه حل فديه اسيران از واقعهء عبد اللّه بن جحش معلوم شد كه ابن حضرمى در آن سريه كشته شد . عبد اللّه ، عثمان بن مغيره و حكم بن كيسان را به اسارت گرفت ، امّا خداوند اين كار را منع و انكار نفرمود . اين واقعه بيش از يك سال قبل از بدر بود . « 5 » اين بدان معنى است كه در خصوص اسراى بدر اوامر خاصى بوده كه
--> ( 1 ) . انفال ( 8 ) : 67 . قضايا فى التاريخ الاسلامى ، 20 . ( 2 ) . الروض الانف ، 3 / 83 ؛ المغازى ، 1 / 110 ، 106 ؛ تاريخ الخميس ، 1 / 393 ، حياة الصحابة ، 2 / 43 . ( 3 ) . شرح نهج البلاغه ، 14 / 175 - 176 . ( 4 ) . بنگريد : دلائل الصدق ، 3 / 59 . ( 5 ) . سيره حلبى ، 2 / 192 .