گذشت ، وى از محرّم تاريخ گذاشت . سخاوى در ادامه ايراد گرفته است كه اين سخن مخالف ديدگاه درست و مشهور است كه مىگويد : دستور تاريخ‌گذارى ، در دورهء عمر بود و آغاز سال نه ماه ربيع الاوّل ، بلكه ماه محرّم است . از نظر ما ايراد سخاوى وارد نيست ، زيرا صرف مخالفت با ديدگاه معروف و مشهور ، موجب فساد روايت نمىشود ، بلكه هرگاه دليل قاطع بر خلاف ديدگاه رايج وجود داشت ، بايد از آن دست برداشت و به ديدگاه جديد عمل كرد . 4 . مورّخان مىگويند : رسول خدا ( ص ) در ماه ربيع الاوّل به مدينه هجرت كرد . به عقيدهء زهرى و ديگران ، آن حضرت در نخستين روز همين ماه به مدينه رسيد . در مقابل ابن اسحاق و كلبى عقيده دارند كه پيغمبر ( ص ) از نخستين روز ربيع الاوّل از مكّه بيرون آمد . گروه سوم را عقيده بر اين است كه آن حضرت در اين روز از غار ثور بيرون آمد . « 1 » شايد بتوان به موجب عهدنامه‌اى كه على ( ع ) نوشت ، ورود رسول خدا ( ص ) به مدينه در نخستين روز ربيع الاوّل را تأييد كرد . آن حضرت در اين عهدنامه كه پيش‌تر از آن ياد كرديم ، نوشت : « از روزى كه رسول خدا ( ص ) وارد مدينه شد » . در مقابل نكته‌اى هست كه ديدگاه دوم را تأييد مىكند ، زيرا حضرت ، پيشنهاد كرد كه مبدأ تاريخ را زمانى قرار دهند كه رسول خدا ( ص ) سرزمين شرك را ترك نمود يا هنگام هجرت آن حضرت را مبدأ تاريخ به حساب آورند ، مگر اين كه ادعا شود ، اين بخش از سخن حضرت مجمل است ،

--> ( 1 ) . بنگريد : تاريخ الخميس ، 1 / 324 ؛ الاستيعاب ، 1 / 29 ؛ الروض الانف ، 2 / 245 ؛ دلائل النبوه ( بيهقى ) ، 2 / 226 ؛ المواهب اللدنيه ، 1 / 67 .