4 . از اين به دست مىآيد كه سكينه : آرامش بر ابو بكر فرو فرستاده شد . زيرا او محتاج آرامش بود ، نه پيامبر ( ص ) ؛ چه پيامبر ( ص ) مىدانست كه از جانب خداوند متعال حفظ مىشود . « 1 » از نظر ما هيچ يك از اين دلايل درست نيست ، زيرا 1 . عايشه مىگويد : خداوند در قرآن چيزى دربارهء ما نازل نكرد ، جز اين كه عذر مرا فرو فرستاد . « 2 » ما ، در كتاب حديث الافك ثابت كرده‌ايم كه امكان ندارد خداوند دربارهء اين عذر عايشه ، آيه‌اى فرو فرستاده باشد . 2 . ثانى اثنين بودن ابو بكر جز خبر دادن از تعداد ، چيزى نيست و بر فضيلت وى دلالت ندارد ، زيرا ممكن است ، دومى يك كودك ، يك جاهل ، يك مؤمن ، يك فاسق يا هر كس ديگرى باشد . در قرآن كريم فضيلت منحصر در تقوا و پرهيزگارى است نه در دوم بودن : إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ . « 3 » علامه محمّد حسن مظفر معتقد است كه اگر منظور دوم بودن در فضيلت و شرافت بود ، مىبايست ابو بكر از پيامبر ( ص ) هم برتر باشد ! زيرا به اقتضاى آيه مباركه ، او اوّل بود و پيامبر ( ص ) دوم . « 4 » 3 . روشن است كه هدف اين آيه اشاره به موقعيت خطرناكى است كه پيامبر ( ص ) در غار داشت و در آنجا كسى نبود كه از او حمايت و دفاع كند . همراه وى نه تنها از او دفاع نمىكرد ، بلكه به خاطر اندوه ، خوف و وحشت خود ، بار سنگينى بر دوش پيامبر ( ص ) به حساب مىآمد و به جاى اين كه به

--> ( 1 ) . بنگريد : دلائل الصدق ، 2 / 404 - 405 . ( 2 ) . صحيح بخارى ، 3 / 121 ؛ فتح القدير ، 4 / 21 . ( 3 ) . حجرات ( 49 ) : 13 . ( 4 ) . دلائل الصدق ، 2 / 404 .