كرد . پيامبر اكرم ( ص ) دربارهء شمشير على ( ع ) فرمود : لا فتى الّا على * لا سيف الّا ذو الفقار دربارهء نقش على ( ع ) در پيشرفت و گسترش اسلام ، به هنگام سخن از جنگ‌هاى پيغمبر ( ص ) بحث خواهيم كرد . از اين رو بدان نمىپردازيم . خديجه ( س ) نيز اموال خود را خصوصا در دوران سخت محاصره سياسى و اقتصادى شعب ابو طالب براى ادامهء حيات مسلمانان محصور هزينه كرد . معناى اين سخن چيست ؟ گوينده چه هدفى از طرح اين مطالب دارد ؟ آيا بدان معنى است كه خديجه ( س ) به مردم رشوه مىداد تا مسلمان شوند ؟ آيا مىتوان در تاريخ حتى يك مورد پيدا كرد كه چنين كارى صورت گرفته باشد ؟ شايد بگوييد : پيامبر اكرم ( ص ) براى جلب قلوب مردم اموالى به آنان مىداد تا به اسلام علاقه‌مند شوند . قضيهء غنايم حنين روشن‌ترين دليل بر اين مطلب است و احدى سهم « مؤلفة قلوبهم » را در اسلام و گسترش آيين يكتاپرستى انكار نمىكند . پاسخ اين است كه آنچه مىگويند بدان معنى نيست كه براى پذيرش اسلام رشوه مىگرفتند ، بلكه هدف اسلام اين است كه آن‌ها در محيط اسلامى زندگى كنند و با ديد مثبت و بينش سليم به اوضاع و احوال بنگرند و موانع روانى ، سياسى و يا اجتماعى از سر راه آنان برداشته شود . از اين رو پرداخت چنين اموالى به آنان كمك مىكرد تا در بيشتر موارد بر اين موانع خيالى فايق آيند و در فضاى اسلامى بسربرند و ويژگىها و اهداف اسلام را بهتر فهم كنند تا از اين طريق با پاسخ‌هاى قانع كنندهء وجدانى و فكرى به حقانيت و اهداف بلند اسلام پى ببرند . در ميان همين افراد هستند كسانى كه فكر مىكنند اسلام آنان را از مال و ثروت و ديگر امتيازات مورد علاقه محروم كرده است . پس چرا اسلام در خفا براى اين كابوس كينه‌ساز و مضرّ به مصالح خويش ، برنامه‌ريزى نكند ؟ از اين رو هرگاه به او مالى داده و چنين تفهيم شود كه اسلام مخالف مال و ثروت