نيست : قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ . « 1 » ( اى پيامبر ؛ ) بگو : زيورهايى را كه خدا براى بندگانش پديد آورده ، و ( نيز ) روزىهاى پاكيزه را چه كسى حرام گردانيده است ؟ در اين صورت ممكن است ، قانع شود كه هدف اسلام جز تأكيد بر انسانيت آدمى به عنوان معيار حقيقى ارزش انسان چيزى نيست و ثروت ، قدرت ، زيبايى ، جاه و مقام را در اين باره از ديدگاه اسلام ارزشى نباشد . از اين رو اسلام مىكوشد زندگى انسان را در اين مسير ساماندهى كند تا در دنيا و آخرت سعادتمند باشد . اموال خديجه ( س ) نه به عنوان رشوه به كسى داده شد تا مسلمان شود و نه به احدى از مؤلفة قلوبهم ، بلكه صرفا براى حفظ جان و زندگى مسلمانانى هزينه شد كه به خاطر اسلام و آرمان‌هاى والاى آن سخت‌ترين مصائب و رنج‌ها را به جان خريدند ؛ مسلمانانى كه قريش از جنگ با آنان به هر وسيله غير انسانى و ضدّ اخلاقى حتى فقر و گرسنگى كوتاهى نكرد . از اين‌رو ثروت خديجه ( س ) صرف ادارهء زندگى كسانى شد كه در معرض خطرهاى بزرگى قرار داشتند و از اين راه به آيين اسلام خدمت كردند . همين معناى سخن آن‌هاست كه مىگويند : اسلام با ثروت خديجه پابرجا ماند . ثروت خديجه كه در دورهء محاصره در شعب ابو طالب خرج شد ، غالبا اموالى بود كه از آن براى سدّ جوع و پوشش بدن استفاده مىشد و الّا از آنجا كه در غالب اوقات امكان خريدوفروش براى آنان فراهم نبود ، در راه‌هاى ديگر هزينه نشد . از سوى ديگر به دليل موقعيت و وسعت شهر مكّه ، ثروت هر چه هم زياد

--> ( 1 ) . اعراف ( 7 ) : 32 .