شيئا ؟ قال : لا إلا رجل مررت به و هو راكع فناولني خاتمه . فقال النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلم : و تعرفه ؟ قال : لا . فنزلت هذه الآية : ( إنّما وليكم اللّه و رسوله و الذين آمنوا الذين يقمون الصلاة و يؤتون الزكاة و هم راكعون ) فكان عليّ بن ابى طالب . محمد بن حنفيه گفت : سائلى در مسجد پيامبر سؤال كرد و جز على كسى به او چيزى نداد ، پيامبر بيرون شد و گفت : آيا كسى چيزى به تو داد ؟ او گفت : نه ، مگر مردى كه از كنار او عبور كردم و او در حال ركوع بود ، او انگشترش را به من داد . پيامبر فرمود : آيا او را شناختى ؟ گفت : نه . پس اين آيه نازل شد : « انما وليكم اللّه و رسوله و الذين آمنوا الذين يقيمون الصلاة و يؤتون الزكوة و هم راكعون » و آن شخص علىّ بن ابى طالب ( ع ) بود . 225 - همين مضمون با سند ديگرى از محمد بن حنفيه نقل شده است . 226 - عن عطاء بن السائب في قوله تعالى : ( إنما وليكم اللّه و رسوله ) الآية قال : نزلت في علي مرّ به سائل و هو راكع فناوله خاتمه . عطاء بن سائب راجع به آيهء شريفه : « انما وليكم اللّه و رسوله » گفت : اين آيه دربارهء على نازل شده است . سائلى از كنار او رد مىشد و او در حالت ركوع بود و انگشترش را به او داد . 227 - عن ابن جريج قال : لما نزلت : ( إنما وليكم اللّه و رسوله ) الآية ، خرج النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلم إلى المسجد فإذا سائل يسأل في المسجد فقال له النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلم : هل أعطاك أحد شيئا و هو راكع ؟ قال : نعم رجل لا أدري من هو . قال : ماذا أعطاك ؟ قال : هذا الخاتم . فإذا الرجل عليّ بن ابى طالب و الخاتم خاتمه عرفه النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلم . ابن جريح گفت : چون آيه : « انما وليكم اللّه و رسوله » نازل شد ، پيامبر خدا به مسجد آمد و سائلى را در مسجد ديد و به او گفت : آيا كسى چيزى به تو داده در حالى كه در ركوع باشد ؟ گفت : آرى ، مردى كه نمىدانم كيست . گفت : چه چيزى به تو داد ؟ گفت : اين انگشتر را . آن مرد علىّ بن ابى طالب ( ع ) و انگشتر انگشتر او بود و پيامبر آن