را شناخت . 228 - عن عبد الملك بن أبي سليمان قال : سألت أبا جعفر عن قوله : ( إنما وليكم اللّه و رسوله و الذين آمنوا ) . قال : أصحاب النبى صلّى اللّه عليه و آله و سلم . قلت : يقولون : عليّ قال : عليّ منهم . عبد الملك بن سليمان گفت : از ابو جعفر اين آيه را پرسيدم « انما وليكم اللّه و رسوله و الذين آمنوا » گفت : اصحاب پيامبر . گفتم : مىگويند : على . گفت : على هم از آنان بود . 229 - 230 - همين مضمون با دو سند ديگر هم نقل شده است . 231 - عمار بن ياسر يقول : وقف لعلىّ بن ابى طالب سائل و هو راكع في صلاة التطوع فنزع خاتمه فأعطاه السائل فأتى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم فأعلمه ذلك ، فنزل على النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلم هذه الآية : ( إنما وليكم اللّه و رسوله ) إلى آخر الآية فقال رسول اللّه : من كنت مولاه فإن عليا مولاه ، اللهم و ال من والاه و عاد من عاداه . عمار ياسر گفت : سائلى نزد على بن ابى طالب ( ع ) توقف كرد و او در حال ركوع در نماز مستحبى بود ، او انگشتر خود را در آورد و به آن سائل داد پس پيامبر خدا آمد و جريان را به او گفت و اين آيه نازل شد : « انما وليكم اللّه و رسوله » پيامبر فرمود : هر كس كه من مولاى او هستم ، على مولاى اوست ، خدايا هر كس را كه او را دوست بدارد دوست بدار و هر كس را كه او را دشمن بدارد دشمن بدار . 232 - عن جابر قال : جاء عبد اللّه بن سلام و أناس معه يشكون إلى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم مجانبة الناس إياهم منذ أسلموا فقال النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلم : ابتغوا إلي سائلا . فدخلنا المسجد فوجدنا فيه مسكينا فأتينا به النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلم فسأله هل أعطاك أحد شيئا قال : نعم مررت برجل يصلي فأعطاني خاتمه قال اذهب فأرهم إياه قال جابر : فانطلقنا و علي قائم يصلي قال : هو هذا ، فرجعنا و قد نزلت هذه الآية : ( إنما وليكم اللّه و رسوله ) . جابر گفت : عبد اللّه بن سلام با گروهى نزد پيامبر آمدند و از اينكه مردم از وقتى كه